K+L22 : Pinksteren - PC - folder - agenda

PINKSTEREN

 

De vuurrode bloemen bezijden het altaar en het al even felrode, rijzige pinksterdoek nodigden ons verwelkomend en vol verwachting van de Geest uit om op zondag 24 mei naar de vieringen te komen. Het mooie weer hielp ons daarbij.

De viering van 11.15 uur  kreeg een bijzonder muzikaal feestelijk karakter met de orgelbegeleiding van Dirk en met de vioolbespeling van Paul Klinck waarvan de voorzangers dankbaar gebruikmaakten om ook hun beste stem te laten weerklinken. Voorganger van diezelfde viering, deken Geert, kondigde een drietalige geloofsbelijdenis aan en begon zelf met de Nederlandse tekst. Daarna volgden de Engelse en de Franse. En de voorzangers durfden het aan om een bekend lied, door priester-componist Carlos Desoete einde de jaren 1980 uit Chili meegebracht, te zingen. Een duidelijk succes, zowel de taal als de muziek, met als refrein:

Paz, paz, paz, el mundo pide pas; (Vrede, vrede, vrede, de wereld vraagt om vrede.)

Logra la paz en tu interior y derramala’en la tierra. (Zoek de vrede in jezelf en draag ze uit, de wereld rond.)

Moge de vrede van Christus altijd met jou zijn, beste lezer! 

NIEUWSTE GEGEVENS VANUIT HET SECRETARIAAT 

Parochiaal secretariaat: stmaarten@skynet.be, 0473 37 79 92 (koster Filip voor info in verband met dopen, huwelijken, uitvaarten, intentievieringen).

Info zaal parochiaal centrum: pcsintmaarten @gmail.com en de contactpersoon voor de pastorale activiteiten: Christine De Waele 056 22 18 78.

NIEUWE FOLDER VOOR HET B-JAAR

Binnenkort, misschien al op zondag 7 juni, zullen wij in de vieringen een nieuwe liturgische folder in gebruik nemen. Het is een praktische en dankbare traditie in onze gemeenschap dat de mensen die in de Sint-Maartenskerk eucharistie vieren, een liturgische folder krijgen zodat ze actief kunnen deelnemen tijdens de mis.

Een liturgische folder samenstellen is toch wel een omvattende opdracht, waarmee je niet in een handomdraai klaar bent. Eerst moet er zo veel mogelijk tekstmateriaal verzameld worden. We denken hierbij aan gebeden tot inkeer, geloofsbelijdenissen en tafelgebeden. Eens dit alles is samengebracht, wordt er een selectie gemaakt van wat juist wel of niet behouden wordt. Hiermee ben je al enkele avonden zoet.

Eenzelfde werkwijze wordt gevolgd voor de keuze van de liederen. We hebben van meet af aan gekozen om gekende liederen in de folder op te nemen. Het zijn liederen die tijdens vorige jaren al ruimschoots aan bod zijn gekomen. Eens de folder inhoudelijk klaar is, moet alles nog juist geschikt en in een mooie lay-out gegoten worden. We zijn vanuit onze gemeenschap zr. Caroline dankbaar dat zij dit minutieuze werk voor haar rekening wil nemen.

We duimen ervoor dat de nieuwe liturgische folder door iedereen van onze kerkgangers gesmaakt mag worden en dat hij ons hartverwarmende liturgische momenten mag bezorgen. Dat ons samen-bidden en -vieren ons op het spoor van de Levende mag brengen.

(Liturgische medewerkers: Bruno Vanruymbeke, Christine De Waele, priester Marc Dhondt , Carlos Vandorpe en Dirk Blockeel.)

GEHUWD

Lies Van Haecke en Florian Verbelen.

OP DE AGENDA

* O.L.V.-kerk op donderdag 4 juni om 20.15 uur: Les Petits Chanteurs à la Croix de Bois.

* Sint-Maarten: op zondag 7 juni

-  om 16.30 uur stipt de eerste orgelweelde van deze maand met organist Wouter Vankeirsbilck die ons o.a. een krans van Herman Roelstraetecomposities brengt.

- om 21 uur: orgelnocturne (zie de federale rubriek voor beide muzikale momenten).

 

 

 

K+L 21 : Hemelvaart - PC

HEMELVAART VAN DE HEER GAAT NIET VOORBIJ

Vrienden hebben het altijd vermoed:
Hij hoorde niet thuis in deze wereld.
Zijn blik was te eerlijk; zijn glimlach, als van een kind.
Zijn gebaar was vertedering, nooit bedreiging.
Zijn woord was waarheid.

Zo’n mens kan het op onze wereld nooit langer dan 30 jaar volhouden.
Een tijdje vindt men hem ‘sympathiek’,
daarna is hij ‘interessant’, vervolgens ‘nogal vreemd’,
en ten slotte ‘ongepast’, dat wil zeggen ‘ongewenst’.
Het is dan nog maar een kleine stap naar ‘geliquideerd’.

Hemelvaart is een mooi woord voor een grote tragedie:
God die door de mens op zijn plaats wordt gezet,
die zich niet ongestraft tussen mensen mag bewegen
en zijn droom van vrede moet inslikken.

God draagt nu de littekens die nooit meer genezen.
Zijn littekens zijn de mensen die lijden in deze wereld,
die kapotgaan aan pesterijen, die machteloos proberen op te boksen tegen onrecht.
Het zijn de mensen die altijd opzijgezet worden
en op den duur aan zichzelf gaan twijfelen.
Het zijn de mensen die gekwetst worden in hun edelste gevoelens
en het aan niemand kunnen zeggen.

Hemelvaart is niet voorbij…
Zijn vrienden gaan nog steeds dezelfde weg
van ‘sympathiek’ naar ‘geliquideerd’.
Hun littekens zullen nooit genezen.

(Manu Verhulst)

 

EEN PAROCHIAAL CENTRUM MET TOEKOMSTMOGELIJKHEDEN

 

Op zaterdag 16 mei kwam een werkgroep bijna de hele dag in het parochiaal centrum bijeen om de toekomst van de voorhanden zijnde ruimtes van ons centrum met een nieuwe visie en missie te bekijken. Het gaat om een meerjarenplan. Als je vóór de ingang van het ons bekende gebouw staat waar we zo dikwijls samenkomen voor vergaderingen, vorming, koorrepetities, allerhande feesten, … dan zie je rechts ervan al een lege ruimte die in de nabije en verdere toekomst ook zal dienen voor allerlei parochiezaken.

Als je in de gang van ons parochiecentrum komt, bemerk je al onmiddellijk een nieuwe deur als toegang naar die toch wel grote, nuttige ruimte waar ook al voor verwarming is gezorgd.

De komende tijd zal de inrichting binnenin stilaan meer vorm krijgen. Maar dat is niet alles: nog later kan de prachtige ruimte op de eerste verdieping ingericht worden. Dat is niet voor morgen, het behoort wel tot de mogelijkheden de volgende jaren.

Maar wat verwordt er van de huidige ruimte van de ons zo vertrouwde plaats met een ruime zaal, een bar, een grote keuken? En wat met bijvoorbeeld de eerste verdieping? Over al die vragen buigt zich die werkgroep ‘Project PC’. Nog niet met besluiten, nog niet met een concrete strategie, wel al met ideeën die nog verder moeten rijpen en getoetst worden aan onder andere de financiële mogelijkheden.

Let wel: dit ruime parochiecentrum zal als het passend is, nog meer ten dienste van iedereen kunnen staan, ook van andere parochies. Misschien heb jij, beste lezer, een suggestie? Mail dan naar stmaarten@skynet.be of laat het weten aan iemand van het parochieteam.

 

OP DE AGENDA

- donderdag 28 mei: Bijbellezen in het laatste boek: 14.30 in het Parochiaal Centrum (boven) en om 20 uur in het Magdalenalokaal (Marksesteenweg 50a).

Sint-Maarten Zomert: let wel:

- vroeger dan anders = op zondag 28 juni na de misviering van 11.15 uur

- met een nieuwe, gevarieerde formule! Noteer nu al de datum! Later meer info.

K+L 20 : Laude Mariae - misisonaris Jan - eersrte communicanten

 

EEN PAREL IN ONZE STAD

Dat vinden niet enkel de Vrienden en de bewoners van het begijnhof dat al heel wat geslaagde restauratiewerken in opdracht van de stad heeft ondergaan. Niet alleen is er de nieuwe infostand vlak voor de begijnhofpoort maar als je de Sint-Annazaal betreedt, dan vind je op het gelijkvloers een prachtige ruimte voor onder andere tentoonstellingen. En als je je dan met de mooie trap of zelfs met de voorziene lift naar de eerste verdieping begeeft, dan kom je in een heel open, gezellige ruimte die van de nodige, moderne technische toepassingen is voorzien.

Voor ons kerkkoor, Pro Ecclesia, was dit een unieke zaal om daar eens de Marialiederen, Laudes Mariae, te brengen op zaterdag 9 mei om 16 uur. Het doet ons echt plezier dat het bestuur van de Vrienden van het begijnhof ons enkele keren per jaar de kans geeft om vierstemmige liederen te brengen, meestal tijdens een eucharistieviering.

Organist Dirk begeleidde de koorzangers op zijn traditionele, efficiënte manier en bracht eigen zettingen van bepaalde Marialiederen. Het geheel viel absoluut in de smaak van de enthousiaste luisteraars. Er werden niet minder dan twintig meerstemmige, passende liederen gebracht. Onder andere:

- Schoot die niemand draagt (unieke tekst van Oosterhuis en prachtige zetting van Mark Joly)

- Regina caeli (eerst de bekende versie door de dames, gevolgd door de vierstemmige van Herman Roelstraete)

- Ave Maria (Ryelandt)

De heren van het koor eindigden met het alweer bekende Salve Regina. Ze stonden daarvoor achteraan. Iedereen in de zaal richtte zich daarbij tot het prachtige beeld van Maria.

De Vrienden van het begijnhof hadden daarna nog een glaasje klaarstaan voor de koorleden.

Het werd een geslaagde prestatie van de koorleden en van de dirigent, Carlos, in deze Mariamaand. Maria, hoogverheven vrouwe, al te vaak in onze tijd opzijgezet.

 

MISSIONARIS JAN: ‘IK WIST NIET DAT HET JEZUS WAS’

"Toen het reeds morgen begon te worden, stond Jezus aan het strand, maar de leerlingen wisten niet dat het Jezus was." (Johannes 21,4 - Verschijningsverhaal)
Het was ergens eind februari. Er stond een vrouw in de tuin.
Ze leek meer man dan vrouw. Over haar toeren. Molenwieken met de armen.
Het leek een vogelverschrikker. Ze had chaçassa (een sterkedrank) in haar hand.

Ik maakte haar duidelijk dat dit hier niet kon. Ze begreep het niet, wilde het niet begrijpen.
Ging weg. Daalde de trappen af.

Maart. Daar was ze weer. Ze had het wel begrepen.
Ze had geen chaçassa bij. Maar had duidelijk alles opgedronken.
Vertelde haar dat ze zo niet kon blijven.
Maar als ze de volgende dag ´s morgens vroeg kwam. Dan wel...

Ze was er, de volgende dag. In de morgen.
Ja, ze leek wel vrouw. Ik had niet goed gezien, toen.
Ze bleef. Ze vroeg of er iets te eten was. ´s Middags, ja.

Ze is gebleven. Soms vertrok ze, in den beginne...
Maar uiteindelijk bleef ze.
En nu, in de week na Pasen, hoor ik deze zin.
"Jezus stond aan het strand, maar de leerlingen wisten niet dat het Jezus was."
Hoe kon ik zo stom zijn?

 

DE FEESTVIERING VAN DE EERSTECOMMUNIECANTEN

Op zaterdag 9 mei vierden 36 kinderen van de Sint-Paulusschool uit Kortrijk hun eerste communie. Na een maandenlange voorbereiding in de klas was hun moment eindelijk aangebroken. Onder leiding van priester Marc Dhondt gingen zij voor het eerst op stap met Jezus in een prachtig versierde Sint-Maartenskerk. Meesters Hedwig en Cedric mochten trots zijn op hun communicanten die op stap gingen naar ‘de reis van hun leven’, wat ook het thema was van deze mooie viering. Via deze weg willen zij nog eens iedereen bedanken die deze viering mogelijk gemaakt hebben.

 

OP DE AGENDA

Pinksterzondag 24 mei om 15 uur: Bachs Magnificat en de mis in A in de kerk van O.L.V.

Donderdag 28 mei: Bijbellezing (zie de federale rubriek).

K+L 19 : vormelingen

ONZE VORMELINGEN

Inderdaad: kandidaat- is weggevallen. Ze zijn nu op zondag 3 mei tijdens de eucharistie van 11.15 uur gevormd door vormheer Antoon Vandeputte. Het was alweer een feestelijke viering met zovele vormelingen, de ouders, de peters en de meters, de grootouders, familie en vrienden. Neem daarbij de prachtig versierde kerk aan en achter het altaar en hoor dan de voorzangers een overtuigde, krachtige steun geven zodat het een en al feestvreugde werd!

Ze werden gezalfd, niet uit een zilveren potje, maar uit een met vier grote dieren:
- een olifant met grote oren om naar de mensen rondom hen te luisteren
- een giraf met een lange nek om het gevaar van ver te zien komen en de kudde te verwittigen en te beschermen
- een neushoorn met een fijne neus voor wat er omgaat in de mensen rondom hen
- een leeuw ten slotte met veel kracht en krachtige manen, die niet loslaat als hij zich in iets vastgebeten heeft: geef niet op!
Iedere vormeling kreeg nog een persoonlijk woordje, dat zeker zal blijven naklinken in hun hart. Piet Verdiere, de coördinator van de vormelingen, had nog een dankwoordje over voor de pennenvrienden:

Ik wil jullie nog eens nadrukkelijk bedanken voor je engagement om enkele briefjes naar 'jouw' vormeling te zenden. Het is een erg zinvol signaal dat iemand uit de parochie hen ook een warm hart toedraagt: van jong (Lucy) naar oud (Diane).

Speciale dank aan Lucy en Charlotte, die als acoliet en leeftijdsgenoot nog dichter bij de vormelingen staan: hopelijk volgend jaar nog meer acolieten-pennenvrienden!

Een verslagje van de vormselviering vind je op http://www.sintmaartenkortrijk.be/vormcat/vormsel15.htm

K+L 18 : Eerste communie - muziek

 

Bovenste rij van links naar rechts:Louis Henry, Léonie Verhamme, Maxime Coucke, Hasmik Mkhitaryan, Nina Stragier, Tristan Sabbe, Remy Le Roi, Emile Vermeulen, Winter Seynaeve, Arthur Byttebier, Bavo Baert, Ibe Vandewoude, Léon Ballegeer, Justine Verraes, Margaux Desplenter,Alexander Rivera Avila, Alexx Taveirne, Gitta D’Hooghe, Constantijn Leire, Victor Vanhuysse, Seppe Lefebvre, Milan De Koker, Tibe Busquart.Onderste rij van links naar rechts:Pierro Schumann, Gust Demeulenaere, Elias Amandels, Jurre Deschamps, Onah Degain, Annabel Decramer, Matthew Ide, Belanna Cleenewerck, Anaïs Coucke, Jordy Devos, Emma Depraetere, Remy Masselus, Eric De Kerpel

EERSTECOMMUNICANTEN MET DE REIS VAN HUN LEVEN

De kinderen van het eerste leerjaar van basisschool St.-Paulus uit Kortrijk vieren op zaterdag 9 mei hun eerste communie in het thema ‘De reis van mijn leven’. Dit gebeurt in de St.-Maartenskerk in Kortrijk om 10 u. In de klas is de voorbereiding alvast gestart. Liedjes worden aangeleerd, tekstjes worden uit het hoofd geleerd en knutselwerkjes worden afgewerkt. 36 kinderen kunnen al bijna niet meer wachten om hun eerste communie te doen. Hoe verwoorden zij hun verlangen?

Ik denk dat het leuk zal zijn! (Léon)

Ik hoop dat God ons ziet en heel goed voor ons zal zorgen. (Onah)

Voor de mis begint zullen de klokken ‘blij’ luiden. (Maxime)

Hopelijk krijg ik veel pakjes. (Elias)

Ik verlang er al erg naar. (Anaïs)

Jezus mag voor altijd met mij meestappen. (Pierro)

Het wordt een speciale dag. In de kerk kan ik naar alles kijken. Het altaar vind ik het leukst. (Winter)

Ik verlang ernaar om mijn communie te doen. Dan mogen we liedjes zingen. (Margaux)

Als ik in de kerk ben, dan denk ik aan de mensen die dood zijn. Ik verlang naar mijn eerste communie want dan krijg ik cadeautjes. (Nina)

Iedereen is welkom! Als je graag een foto komt maken, dat kan om 9.30 uur in het begijnhof van Kortrijk.

Meester Hedwig en meester Cedric 

DE HEILZAME WERKING VAN MUZIEK

Je herinnert je wellicht nog het begin van de campagne, ook op de televisie, waarin het zingen van liederen of het beoefenen van muziek op instrumenten als een heilzame werking bij dementerenden werd gepromoot. Wij wisten al dat muziek de zeden verzacht. Een pracht van een voorbeeld van de heel ver gaande positieve invloed van muziek, aangemoedigd en begeleid door een muziektherapeute, was ons oud-koorlid Antoon (Antoine) Vanden Bulcke, op 87-jarige leeftijd in Kontich overleden in een woon-zorgcentrum. Antoon woonde met zijn vrouw Monique tot vóór 9 jaar in de Gillonlaan in Kortrijk. Op een bepaald ogenblik vertoonden zich stilaan tekenen van alzheimer zodat hij zelfs in een rolwagen belandde en Monique voor een serieuze beslissing stond: naar een woon-zorgcentrum in Kontich, dicht bij de kinderen. De muziektherapeute, Hanne, begeleidde Antoon daar naar de piano en onmiddellijk zette hij zijn voet op de pedaal en begon hij prachtige muziek te brengen. Zonder enige partituur! Antoon had altijd al een heel fijn muzikaal gehoor, ook tijdens onze koorrepetities en de uitvoeringen. En na de repetitie kon je hem altijd moeiteloos horen tokkelen op de piano. Hij hoorde iets en kon het direct aan de piano weergeven. Een uitzonderlijk talent, een unieke gave.

En wat was nu het wonder? Ja, Antoon werd heel wat beter, kon zich zelfs met een rollator verplaatsen en zijn geest bleef helder tot op het einde van zijn leven, dus negen jaar lang, tot april van dit jaar. Een ongelooflijk resultaat. Hij werd het voorbeeld, zowel op televisie gebracht als in de kranten, van de onverwachte, heilzame werking van muziek bij senioren, niet het minst bij alzheimerpatiënten. Aan Antoon behouden wij een dankbare herinnering van meer dan vijftig jaren trouw lidmaatschap in ons kerkkoor Pro Ecclesia. Moge hij nu verder ‘hemelse’ muziek brengen in die stad boven de wolken, bij zijn Schepper waarin hij steevast geloofde.

 

WIJZIGING LOCATIE

Zoals reeds in een vorige editie aangekondigd: op zaterdag 9 mei om 16 uur brengt ons kerkkoor Pro Ecclesia prachtige, bekende en nieuwe Marialiederen in het begijnhof in Kortrijk. Er zijn ook koorzettingen bij van onze talentrijke organist-componist Dirk Blockeel die trouwens de orgeltoetsen hemels zal doen weerklinken met begeleidingen en zijn eigen bijdragen. Kom luisteren: de toegang is gratis, de organisatie komt van de Vrienden van het Begijnhof en de bewoners. Let wel: de locatie wordt uniek: de Sint-Annazaal van het begijnhof!

 

OPBRENGST BROEDERLIJK DELENHartelijk dank, milde schenkers, voor de opbrengst van de actie Broederlijk Delen tijdens de veertigdagentijd tot en met Pasen. Een mooi en dankbaar resultaat: 2675,39 euro!

Nieuwsbrief 5 : wie heb ik aan de llijn? - Jan Vanden Hoven - open kerk

Hallo, wie heb ik aan de lijn?Het gsm-nummer 0473 37 79 92 is reeds vier jaar in gebruik. Ondertussen goed ingeburgerd en een handig instrument voor wie een intentieviering, een doopsel of huwelijk wil aanvragen. Al vier jaar lang krijg je Christine aan de lijn. Vanaf 5 mei neemt koster Filip het van haar over. Christine blijft de contactpersoon voor de parochie. Dus kan je nog steeds bij haar terecht met vragen over de werking van de parochie op het nummer 056 22 18 78 of 0474 27 69 40.

 

Jan Vanden Hoven getuigde

In dit proces van mijn levensroeping vraag ik me af wat het betekent priester te zijn. Ik weet het niet zeker, ben nog steeds op zoek. Maar het heeft zeker te maken met het sacrament van de voetwassing.Als priester van de kerk van Jezus was ik de voeten van deze kleinen, net zoals de Heer. In mij is er die Christus die zich aan deze kleinen openbaart, vertoont. Het is deze Christus die wil leven dicht bij hen die ver leven van tempels en kerken. Ik word zo "Aanwezigheid van de Tedere Drie-Ene".Ik ben me er meer van bewust dat ik slechts een instrument van God ben. Dat is niet zo simpel als het lijkt. Ik ben geen heilige. Heb mijn fouten. Soms ontplof ik. Ben geïrriteerd. Maar toch, net als ieder van ons, ben ook ik geroepen om het Licht te laten schijnen, om zijn Tederheid te laten voelen.Dit alles is aan mij gebeurd. Ik wilde eigenlijk niet leven in de gemeenschap. Het was niet mijn eerste keuze. Maar ik herken me in de woorden van de profeet Jeremias: "Heer, U hebt mij verleid en ik ben bezweken. U was te sterk voor mij en hebt mij in uw greep gekregen."Ik heb niet gezocht om met straatbewoners samen te leven. Ik was niet geïnteresseerd om (letterlijk) op stap te gaan. Had er geen moed voor en geen verlangen. Ik wilde niet meer bidden. Neen,

dat alles is aan mij gebeurd. Als een sneeuwlawine die over me heen gerold is. En ik heb “Ja” gezegd. Ik ben gelukkig!!!

Welkom in deze Open Kerk

Het dalend aantal kerkgangers dat op zondag tijd maakt om de liturgie mee te vieren mag dan een feit zijn, hetzelfde kan niet gezegd worden van de passanten en toeristen die tijdens een stadswandeling een/onze kerk binnenkomen. Mensen blijven immers aangetrokken tot plekken die hen in verbinding brengen met hun hunker naar innerlijkheid. Een kerkgebouw als het onze betrekt de bezoeker ongewild in de zoektocht van alle mannen en vrouwen die eeuwen vóór ons in diezelfde ruimte tot verstilling kwamen.

Het is dat inzicht dat de medewerkers van Kerk en Toerisme en Onthaal motiveert om met hun aanwezigheid mensen te laten thuiskomen in onze kerk. Het accent ligt al lang niet enkel op het aanbieden van cultuurhistorische informatie. In zekere zin werken zij op het voorplan, maar de omkadering is het werk van een veel bredere groep. Tijdens de sterke tijden en op hoogdagen worden bezoekers geraakt door de liturgische aankleding rond het altaar. Er is het muzikale aanbod dat op zijn beurt een brug is naar spiritualiteit. Er is ook de infokolom van de kinderwoorddienst en de vormselcatechese, de Nieuwsbrief die vlot wordt meegenomen. Het zijn verschillende manieren om de bezoeker te vertellen dat het verhaal God en de mensen binnen onze gemeenschap nog steeds wordt doorverteld.

 

K+L 17 : heilsgeschiedenis van Jan

DE HEILSGESCHIEDENIS VAN JAN

Al zo’n veertien dagen verblijft onze missionaris, Jan Van Den Hoven, in het Kortrijkse. Zondag 19 april was ook voor onze parochie een hoogtepunt. Jan bracht tijdens de homilie in de drie kerken van de federatie zijn uniek levensverhaal.

De eerste jaren bracht hij als priester in onze regio door. Einde van de jaren tachtig vertrok hij als onze priester-in-zending naar het verre Brazilië. Vandaar dat zijn tijdschrift, een van zijn communicatiemiddelen voor ons, Braziljan heet. Ook daar maakte hij een evolutie mee: eerst heel wat jaren als parochiepriester en nu al zes jaar als ‘pelgrim’, als priester die met de mensen van de straat samenleeft. Ze slapen op de grond in een verlaten kerk. We hoeven er geen tekening bij te maken om uit te leggen dat er daar dan drugsverslaafden bij zijn of waren, alcoholici, heel arme, sjofele mensen met al dan niet fysieke of psychische handicaps. Met andere woorden: zeker niet allemaal gemakkelijke mensen!

Jan doet ons ook denken aan de bedevaarders naar Compostela: met enkelen op tocht gaan, zonder eten bij zich te hebben, zonder gsm, enkel wat kleren en zo in niet vooraf bepaalde dorpen terechtkomen en bewoners ontmoeten. Vóór deze laatste periode was hij op het einde, zoals hij dat zelf omschreef ‘geledigd’ vanbinnen. Nu laat hij zich meer en meer door God vullen.

Wat kunnen zoal de Bijbelse drijfveren zijn voor een dergelijke priester die met straatbewoners samenleeft? Jan: “Het heeft te maken met Jezus die de voeten van de apostelen waste. Het is Christus die zich aan mij in die ‘kleinen’ openbaart. Leven bij mensen die ver afstaan van de kerken en de tempels. De aanwezigheid van de Tedere Drie-Ene brengen. Ik ben slechts een instrument van God. Het is trouwens niet altijd gemakkelijk. Ik ben geen heilige, heb mijn fouten, ben soms geïrriteerd, durf wel eens uitvaren. Eigenlijk doet het mij ook denken aan een andere Bijbelse tekst, van Jeremias: ‘Heer, U hebt mij verleid en ik ben bezweken. U was te sterk voor mij en hebt mij in Uw greep gekregen.’ God heeft mij daartoe geroepen en ik heb “Ja” gezegd. Ik ben gelukkig!”

 

Na de viering: gezellig samenzijn

Een honderdtal mensen trokken dan naar het Parochiaal Centrum om samen met Jan ‘hespe aan ’t spit’ te eten. Dat was natuurlijk om de inwendige mens te sterken en het dient gezegd: het was allemaal heel goed georganiseerd, lekkere ham, gevarieerde groenten, … Vooraf konden we ons aanschouwelijk inleven in de regio waar hij in Brazilië verblijft, o;a. de mensen, de omstandigheden, de kerk als slaapplaats, met behulp van heel wat geprojecteerde foto’s (een powerpoint) waarbij Jan de nodige uitleg gaf. Er was ook nog koffie en taart, er kon iets Braziliaans aangekocht worden. Alles ten voordele van het werk van onze missionaris Jan die ongetwijfeld financiële steun van ons nodig heeft. Wij wensen hem uitdrukkelijk te danken voor zijn moedig en gedurfd herderschap.

Wil je eens kennismaken met de laatste ervaring van Jan? (Je kunt je e-mailadres doorgeven op www.braziljan.wordpress.com)
                                  

Doorgeefluik (februari 2015)

Een groot gehucht.
Een grote kerk in hervorming.
Een barakhoudster wilde niet praten.
Die verantwoordelijke van de kerk beluisterde ons alleen maar.
Niets werd aangeboden – ze bleef zonder houding.
Niets om te slapen – er was zelfs geen afdak.
En dan plots, twee vrouwen.
Zefita en Adriana vonden een huis in aanbouw.
We hadden nog eten van de dag.
We deelden het weinige dat we nog hadden
en dan plots een stem diep in het huis.
Ja, het kwam van het aanpalende huis achterin.
Van een van de vrouwen.
Er was een klein gaatje in de muur.
En er kwam de vraag – “Willen jullie wat geroosterd brood?”
“Jazeker.”
“Hier, ik geef het door het gaatje.”
“Houden jullie van ei?”
Het werd door het gaatje gegeven.
“Banaan?” – Daar kwam de geroosterde banaan.
Ook zout.
Eén gaatje is voldoende om de dialoog op gang te brengen.
Eén gaatje is voldoende om broederlijk te delen.

 

GEDOOPT

Esmee Verplancke, dochtertje van Kenneth en Isabel Opsomer en eerste kleinkind van koster Filip.

 

OVERLEDEN

Denise Meskens, geb. 1928, weduwe van Georges Depraeter, rvt Sint-Carolus.

Nicole Vandewalle, geb. 1943, echtgenote van Johan Lanssens, Grote Kring.