K+L 9 : vormelingen+pennenvrienden - acolieten+spaghetti Fernand 80

KANDIDAAT-VORMELINGEN, STAGE EN PENNENVRIENDEN

Dat onze parochie met overtuiging achter de jongeren staat, daar getuigen heel wat oudere en nieuwere tradities van. Heel verrijkend is het om - vooraf aan de vormselviering zelf - elke week twee kandidaat-vormelingen de kans te geven om als acoliet ‘stage‘ te doen. Dat wil dan ook zeggen dat er elk jaar ‘stagiairs’ zijn die dat na hun vormsel verder doen wat dan weer voor onze parochie een blijvende verrijking en garantie is. Hartelijk dank!

Een wat nieuwere traditie is het om voor elke vormeling in spe een pennenvriend(in) te zoeken die dan drie keer een ‘briefje’ of ‘kaartje’ schrijft aan de aangewezen jongen of het aangeduide meisje. Piet Verdiere, de coördinator, wil deze pennenvrienden hartelijk danken voor die blijvende inzet voor maar liefst 32 jongeren!

De brieven kwamen via de rode doos en verantwoordelijke Piet (de enige die het 'geheim' bewaart van wie met wie correspondeert) op hun bestemming en bevatten telkens een persoonlijke boodschap i.v.m. de catechese van die bepaalde zondag. Pennenvrienden zijn er van alle leeftijden: zo waren zowel acoliet Marthe als trouwe kerkganger Diana van de partij. Het is nu de beurt aan de vormelingen om iets terug te schrijven: op de vormselviering kunnen ze dan met hun 'engelbewaarder' kennismaken. De pennenvrienden kijken er al naar uit. De vormelingen toch ook wel zeker?

Een volledig verslag vind je op catechese geloven

ONZE ACOLIETEN MAAKTEN LEKKERE SPAGHETTI!

Ook een nieuwigheid van de laatste jaren: de kans geven aan de ouders, de vrienden, de kerkgangers, de vrijwilligers of de leden van de werkgroepen, kortom, aan elke sympathisant van de trouwe acolieten om metterdaad erkentelijkheid, waardering te tonen. Dat moet toch niet zo moeilijk zijn? Want dat gebeurt bij een heerlijke spaghetti waar onze misdienaars zelf voor zorgen! Drink er dan een lekker biertje bij (dat mag nu wel eens La Trappe of … zijn) en een lekkere wijn of … Laten we ze ook de komende jaren echt steunen, zeker als we onze jongeren in de parochie willen blijven uitnodigen. Onze hoop, onze toekomst.

                    

ONZE PAROCHIE VERGEET OOK DE SENIOREN NIET

Wie kent er Fernand Osteux en Ann niet? Allebei waren ze – ja decennialang! – trouwe, sterke medewerkers van Sint-Maarten en wel op heel wat gebieden. Met veel vreugde en overtuiging heeft onze geloofsgemeenschap dan ook een prachtige ruiker aangeboden t.g.v. de – kun je het geloven?- 80^ste verjaardag van Fernand. Van harte gefeliciteerd, Fernand. Dank je wel, allebei!

OP DE AGENDA VAN MAART

- dinsdag 4 maart om 14.30 u in het parochiaal centrum ‘Van hospitaal tot az Groeninge’ door dr. Johan Mattelaer. Iedereen welkom.

- woensdag 5 maart: federale aswoensdagviering met daarna sobere maaltijd = soep en brood,

t.v.v. Broederlijk Delen.

- zondag 9 maart: meditatief-muzikaal moment met o.a. J.S. Bach om 16.30 uur. Vrije bijdrage.

K+L 8 : kinderwoorddienst - open zangrepetitie - hospitaal

EEN WOORDJE VANUIT DE KINDERWOORDDIENST

Ook daarvoor staan er wekelijks medewerksters klaar om een aangepaste woorddienst te verzorgen voor de kinderen tijdens de eucharistie van de zondagvoormiddag. Het ging om een evangelietekst uit Matteus 5, 13a waar Jezus zegt: ‘Jullie zijn het zout der aarde en jullie zijn het licht in de wereld.’ Dit Bijbelverhaal werd aan de kinderen verteld en zo veel mogelijk op hun leefwereld toegepast. Het licht moet van ver zichtbaar zijn om iedereen in het licht te zetten en te verlichten. En zo mochten ze zelf voorbeelden aangeven. Tot slot waren de kinderen heel enthousiast over de woordpuzzel die ze individueel of samen mochten invullen!

(Met dank aan begeleidster Helga.)

DE OPEN ZANGREPETITIE

Wat zingen doet, welke vreugde het geeft en hoe je erin kunt opgaan en de tijd vergeet: je moet het zelf eens meemaken. Daartoe geeft ons koor Pro Ecclesia jaarlijks de gelegenheid op vrijwillige basis. Dinsdag 11 februari was het eerst de beurt aan de vormelingen en hun catechisten. Nu ja, het was de eerste keer en dat vraagt gewenning voor iedereen om dat in het programma in te passen. Binnenkort gaan de vormelingen met hun begeleiders naar Izegem om diezelfde liederen van Let it Shine verder aan te leren om ze dan natuurlijk in een latere plaatselijke vormselviering zelf te kunnen brengen.

Voorbeelden zijn de klassiekers This little light of mine en Geest van God. Dit laatste lied genoot de voorkeur van kandidaat-vormeling Lucy, die het er samen met haar moeder, Aude, voor overhad om dat inzingen mee te beleven. De catechisten hadden echt hun best gedaan om mee aan te leren. Op de foto kun je aan de lachende gezichten zien dat het er bij het koor ernstig aan toe kan gaan maar met de nodige kwinkslagen. En voor deze keer waren er snoepjes en drankjes voorzien. Jaja, ook voor de volwassenen! (Met dank aan Piet V. voor het verslag.)

Volgde dan het tweede gedeelte voor de geïnteresseerden die daardoor de kans krijgen om zo bij het koor te komen zingen. Er werden zowel profane als liturgische liederen aangeleerd gedurende meer dan een uur. Ook voor de aanwezige zesendertig koorleden waren er nieuwe bij. En het ging vlot. Er werd nog heel wat nagepraat bij het glaasje dat het koor aanbood.

VAN EEN ‘KLEIN’ HOSPITAAL TOT EEN ‘IMMENSE’ KLINIEK

Dokter-uroloog, Johan Mattelaer, heeft de voorbije jaren heel wat interessante boeken geschreven, waaronder Van hospitaal tot az Groeninge. Hij heeft die ongelooflijke evolutie zelf voor het grootste gedeelte meegemaakt. We begrijpen het niet altijd: waarom moeten die aloude, stevige gebouwen soms worden gesloopt of waarom zijn ze niet goed genoeg meer en moet almaar alles worden vernieuwd? En … dat kost toch enorm veel?

Hij geeft ons het terechte antwoord op deze vragen op dinsdag 4 maart om 14.30 uur in het Parochiaal Centrum. Het is een uitnodiging van de seniorengroep Jaïrus waarop alle geïnteresseerden zijn uitgenodigd.

Jaïrus, dat is de werkgroep van onze parochie, met bijzondere aandacht voor de zwakkeren,

getuige daarvan de tekst hierna:

Helend zijn we als we de tastbare liefde van God weten waar te maken in concrete dienstbaarheid en tedere zorg.

Helend nabij zijn we als we aandacht hebben voor hen die lijden en voor de ziekte die mensen treft.

Helend nabij zijn we als we zorgzaam omgaan met elkaars broze bestaan en hen steunen die dagelijks de taak van mantelzorger op zich nemen.

Beste senior of geïnteresseerde, kom luisteren!

OP DE AGENDA VAN MAART

- woensdag 5 maart: federale aswoensdagviering met daarna sobere maaltijd

- zondag 9 maart: meditatief-muzikaal moment met o.a. J.S. Bach om 16.30 uur

- donderdag 27 maart: Bijbellezen

- vrijdag 28 maart: Lucaspassie om 20.15 uur

- zondag 30 maart: (h)eerlijk ontbijt

K+L 7 : zegen dopelingen - acolieten - Maria Lichtmis

ZEGEN OVER DE DOPELINGEN

Elk jaar nodigen we de kinderen uit die het voorbije jaar gedoopt werden om het feest van Maria- Lichtmis te vieren.

Doopviering betekent: we hebben al deze kinderen aan God toevertrouwd. Afgelopen zaterdag spraken we daar nog eens onze dankbaarheid over uit en wilden we hen nog eens zegenen: “bénir”, “bene dicere”, dat is “goed zeggen” over onze kinderen. Wensen dat het hen allen zeer goed mag gaan in het leven. Dat kunnen we eigenlijk nooit genoeg doen. We wilden hen zegenen met woorden maar ook met een vlammetje. Als het al eens duister wordt in hun bestaan, als er al eens donkere dagen komen, dat God dan altijd een lichtje aansteekt, een vonk van hoop op altijd een nieuwe, betere dag.
We vertrokken vanuit het verhaal van de ark van Noach; de kinderen brachten hun knuffel mee om onze ark wat leven te geven. De ouders zorgden voor de regenboog: een kaars werd aangestoken in de kleuren van de regenboog en op de kandelaar geplaatst. Bij elke kleur spraken zij hun dankbaarheid uit.
Na de zegening kregen ze hun lichtje - dat sinds hun doopviering in de bidkapel werd bijgehouden - mee naar huis om het daar een mooie plaats te geven. Na dit biddend halfuurtje konden de ouders, kinderen en hun familie elkaar nog even ontmoeten bij een lekkere pannenkoek.
Want: Al is een vrouwke nog zo arm, met Lichtmis maakt ze haar panneke warm.
Meer foto's op http://www.sintmaartenkortrijk.be/doopcat/lichtmis14.htm

ONZE ACOLIETEN VERWACHTEN ONS MET VELEN

Zouden we ze niet eens met velen tonen dat we ze erkennen, ze ten volle waarderen als jonge dienaars in onze kerk, elke zondag opnieuw? Onze dierbare acolieten! Als ze er niet zouden staan of zijn, we zouden het zeker merken en het als een tekort aanvoelen. Op zaterdag 15 februari: vanaf 19 uur in ons parochiaal centrum geven zij een spaghettiavond. Zelf kan ik uit ervaring spreken dat het lekkere spaghetti is en met een lekker biertje, hmmmm! Een spaghetti kost 8 euro. Je kunt ook steunen met een kaart van 5 euro. In hun naam: hartelijk dank!

                   

MARIA-LICHTMIS

Het is een traditionele, oude benaming van wat nu officieel Opdracht van de Heer in de Tempel heet. Voorganger, deken Geert, maakte het ons duidelijker met deze Bijbelpassage:

Het was Simeon door de Heilige Geest geopenbaard dat hij niet zou sterven voordat hij de Messias van de Heer zou hebben gezien. Gedreven door de Geest kwam hij naar de tempel en toen Jezus’ ouders hun kind daar binnenbrachten om met Hem te doen wat volgens de wet gebruikelijk is, nam hij het in zijn armen en loofde God met de woorden: ‘Nu laat U, Heer, uw dienaar in vrede heengaan, zoals U hebt beloofd. Want met eigen ogen heb ik de redding gezien die U bewerkt hebt ten overstaan van alle volken: een licht dat geopenbaard wordt aan de heidenen en dat tot eer strekt van Israël, uw volk.’

Maria; Jezus’ moeder, heeft Gods woord geloofd en erkent in haar kind eveneens Gods belofte. Het koor Pro Ecclesia zette deze eucharistie luister bij met passende liederen. Een strofe uit een van de liederen:

Maria, poort van Gods genade, gij hebt gedragen en gevoed die hemel en aarde niet omvatten. Gij, dienstmaagd des Heren, wees gegroet. (tekst: Hoeksteen).

Maria blijft dus in het geheel van onschatbare waarde.
Meer foto's op http://www.sintmaartenkortrijk.be/doopcat/lichtmis14.htm

Federaal: acolieten-3koningen

JONGE DIENAARS UIT ONZE FEDERATIE

Zijn er dan echt geen jongeren meer in onze kerken? Ja, ze zijn er. Dat zijn onder anderen onze trouwe acolieten van de federatie die in elke weekendviering van hun parochie klaarstaan ten dienste van de voorgangers en van elke geloofsgemeenschap. Ook zij willen meer en meer federatie zijn. Daarom kwamen ze op vrijdag 3 januari samen voor een gezamenlijke, leuke activiteit ter gelegenheid van Driekoningen. Het was de beurt aan Sint-Maarten voor de animatie. Driekoningen, drie kernwoorden voor een gezellige en boeiende namiddag.

VER

Ken je Boeta? Het is Zuid-Afrikaans en betekent grote broer: de oudste uit het gezin die zorg draagt voor zijn broers en zussen. Priester Pieter richtte hier de vzw Boeta op – waarvan je lid kunt worden - om het onderwijs voor kleurlingenjongeren uit de Kaapprovincie toegankelijk te maken. En zo kwam het dat we – tot ieders verrassing – Kyle, een vriend van priester Pieter uit Zuid-Afrika, uit Ocean View om precies te zijn, op die vrijdag ontmoetten. Een uistekende kans voor het eerste sleutelwoord ‘ver’.

Hoe viert Kyle Kerstmis in zijn geboorteland? Eerst legde hij ons dat uit in het Engels, maar na wat aarzelen vertelde hij verder in het Zuid-Afrikaans, dat helemaal niet zo veel van het Nederlands verschilt! Het is echt leuk om zelf eens de gelijkenissen te horen tussen onze taal en een taal die zo ver van ons gesproken wordt!

Hij vertelde ons onder andere hoe de wijk waar hij woont eruitziet, wat de problematieken in zijn omgeving zijn en hoe deze invloed hebben op het geloof. Kyle viert Kerstmis op een heel andere manier dan wij Wat hem vooral opviel: dat wij veel meer tijd vrijmaken voor elkaar, dat Kerstmis voor ons een periode van warmte, gezelligheid en liefde is, terwijl dat in Ocean View veel minder speelt. Samen tafelen bijvoorbeeld, is iets dat hij erg kon waarderen. Een ander duidelijk verschil zijn de misvieringen, niet alleen qua gebouw, maar ook qua ‘speciale vieringen’ zoals de middernachtsmis. En zo werd ‘ver’ ietsje dichter bij ons gebracht.

HOOG

Bij dit kernwoord bleven we zeker niet bij de pakken neerzitten: de trappen van de kerktoren moesten namelijk beklommen worden! Eenmaal boven was het de bedoeling dat elk groepje naar kronen in zijn kleur zou zoeken. Makkelijker gezegd dan gedaan! Maar hoe dan ook, van bovenaf geeft Kortrijk een mooi uitzicht! Aan de kronen waren een aantal opdrachtjes gekoppeld die op verschillende plaatsen rondom de kerk verstopt waren. Jammer genoeg was het slechte weer de grote spelbreker waardoor we niet alle opdrachtjes konden uitvoeren. Toch was het een heel origineel spel dat ook nog eens goed in elkaar gestoken was dankzij Rita en Carolien.

LEKKER

Als afsluiter van de fijne namiddag werden alle acolieten op wafels getrakteerd. En lekker dat die waren! Bij dezen wil Charlotte Scheldeman, onze verslaggeefster, iedereen bedanken die ervoor gezorgd heeft dat de acolieten deze plezierige namiddag mochten beleven! En ook hen bij wie we mochten schuilen tijdens het onweer.

K+L 6 : Vormelingen doopsel-vormsel

ONZE KANDIDAAT-VORMELINGEN

ZIJ WANDELDEN EERST NAAR HET DOOPSEL

We zitten nog altijd bij onze kandidaat-vormelingen die op 25 januari met de peters en de meters een natuurwandeling in het landelijke gebied van de Marionetten maakten.

Het was verzamelen geblazen aan de parking van Hoeve Ten Couckx, vanwaar we per catechesegroepje naar de kapel van het AZ Groeninge trokken. In deze warme, gele ruimte wachtte Piet ons op met een pop. Met de hulp van de peters en de meters en de voorwerpen in de kapel vonden we wat je voor een doopsel nodig hebt:
- beginnen met een kruisje met wijwater: teken van ons geloof in God; we gaven onze dopelinge een naam natuurlijk: Sofie
- we hielden de handen boven haar: we zullen je beschermen
- de doopkaars kreeg het licht van de paaskaars: Jezus zal onze weg verlichten
- zoals de koningen van Israël werden we allen gezalfd met chrisma: gewijde olie van de olijfboom, die ons zacht en soepel maakt en zelfs het sterkste marmer doordringt
- uiteraard mocht het water uit de doopvont niet ontbreken: zuivering en nieuw leven
- Sofietje kreeg ook een doopkleedje aan: 't is feest voor een nieuwe mens, een christen!

LATEN WE VERDER WANDELEN

Op de verdere wandeling sprokkelden we letters van de vruchten van de Geest  (uit Paulus' brief aan de Galaten): hoe zie je dat iemand als christen in de Goede Geest leeft?
Bij de kapel kregen we alvast de liefde mee: zonder een lief moment tussen je papa en mama was je er niet eens! De halte bij een kapel vroeg om ingetogenheid 'OLV BVO' verwees naar Onze-Lieve-Vrouw, Bid Voor Ons; een  weesgegroet was dan ook op zijn plaats. We vervolgden langs de grindweg waar we geduld nodig hadden om een rebus op te lossen.
En zo kwamen we in Don Bosco aan, waar ons Kortrijkse boterkoeken (van Rubens papa) en koffie (met verse boontjes van het Koffiehuis) wachtten (of een fruitsapje). Het ogenblik was gekomen om de vormelingen geblinddoekt een parcours te laten volgen: vertrouwend op de aanwijzingen van peter of meter.
We trokken naar het nabijgelegen geboortebos. Wat een vreugde: voor ieder kindje dat in Kortrijk geboren wordt, staat daar een boompje geplant. De opdracht was de naam van een kindje dat je kent, te zoeken. Maar laten we dan daarna tot vrede komen aan een vijvertje in het riet om in stilte te luisteren en dan nadien te vertellen wat je hoorde. De peters en de meters testten aan de Libelle de zelfbeheersing van de vormelingen uit: op zoek naar de verstopte ohlala’s.

EINDDOEL: HET VORMSEL

De catechisten en hun vormelingen gingen samen met de peters en de meters de E17 over. Opdracht voor de vormelingen: met zachtheid een geheim schrift ontcijferen. Daarna wenkte ons de kapel van Rodenburg: de gekleurde letters van de Vruchten van de Geest vormden een woord dat aangeeft dat we blij en enthousiast door het leven willen gaan! (Net zoals de Club der Vrolijkheid van Don Bosco) In de kapel, een middeleeuwse schuur van een cisterciënzerklooster, hadden we onder het prachtige gebinte een afsluitend gebedsmomentje.
Meter Kristine las de gaven van de Geest voor uit Jesaja: wijsheid, inzicht, kracht en verstandig beleid, kennis en ontzag voor de Heer.
Rika van haar kant kon aantonen, met al de attributen die er nog van een doopsel die namiddag stonden, dat dezelfde symbolen van het doopsel ook bij het vormsel terugkwamen: het vormsel is een hernieuwing van het doopsel, waarbij we de zachte kracht van de Geest krijgen die ons zal influisteren hoe we goed en gelukkig kunnen leven voor onszelf en de mensen rondom ons. Het volstaat in stilte te luisteren! Kaat en Felix lazen ons hun zelfgemaakt gebedje voor. Met een peterlijke of meterlijke wens om de arm(band) en een boekje over Don Bosco ging het weer huiswaarts.

Hartelijk dank aan de peters en meters die met de vormelingen mee op weg gingen en gaan (ze kwamen zelfs van Antwerpen!), aan de lieve mensen van AZ Groeninge, Don Bosco en Rodenburg voor de gastvrijheid: jullie bezorgden ons en de catechisten een gezellige, leerrijke namiddag, die gelukkig ook nog droog bleef!

Meer foto's vind je op http://www.sintmaartenkortrijk.be/vormcat/marionetten14.htm

HARTELIJK DANK, MILDE SCHENKERS!

Of onze kerkgangers nog financieel willen bijdragen voor de  armen, Welzijnszorg? Decanale armenzorg? Of ze er nog een kerstgave voor overhebben? Vanaf de eerste adventszondag, met ook nog de bijdragen tijdens de twee gebedswaken, tot en met Kerstmis, werd niet minder dan 3082 euro verzameld! Proficiat, milde schenkers! Hartelijk dank.

OP DE AGENDA

- dinsdag 11 februari: open zangrepetitie in het parochiaal centrum. Voor de jeugd, de vormelingen, hun ouders en de catechisten van 19 tot 20 uur. Vanaf 20.15 uur voor anderen.

- zaterdag 15 februari: vanaf 19 uur in ons parochiaal centrum komen wij met zo veel mogelijk naar de spaghettiavond van de acolieten. Een spaghetti kost 8 euro. Je kunt ook steunen met een kaart van 5 euro.

K+L 5 : open koorrepetitie

ALLELUIA! ZE KOMEN MEEZINGEN

De laatste jaren worden er meer en meer inspanningen gedaan om de kandidaat-vormelingen de kans te geven zich op een breder vlak in onze geloofsgemeenschap te integreren. Is de kous af als zij de kans hebben gekregen om tijdens hun vormseljaar catechese te volgen en is het vormsel zelf dan het eindpunt?

Er wordt naar een bredere kennismaking met onze parochie, met de gelovigen, jong en oud, gezocht. Vandaar ook het initiatief van de ‘pennenvrienden’: elke vormeling krijgt een volwassene aangeduid die tegen de drie catechesebeurten een kaartje schrijft met een getuigenis over respectievelijk 1) dienen, 2) bidden en 3) geloven. Het uitnodigingskaartje van de werkgroep Vormsel maakt het maar al te duidelijk Ga je met mij mee? De pennenvriend kan voor zijn kandidaat intussen bidden. Ten slotte is er dan de kennismaking op het vormsel zelf.

Een nieuw initiatief kondigt zich aan: waarom onze vormelingen niet eens met ons koor laten meezingen, repeteren, inzingen? Natuurlijk met liedjes waar ze dol op zijn: ritme, melodie, swingend zoals het welbekende Little light of mine, een van de liederen uit Let it shine.

Met onze twaalfjarigen komen we samen om een uurtje enthousiast te zingen op dinsdag 11 februari van 19 tot 20 uur in ons parochiaal centrum, Nedervijver. Ook andere jeugdigen zijn van harte welkom, ook van andere parochies. Catechisten, komen jullie ook?

ALLELUIA! WE BLIJVEN NOG VERDER ZINGEN

Zingen maakt je blij. Zingen maakt je vrij. Zelfs al zit je met zorgen, zingen werkt bevrijdend.

We mogen gerust stellen dat tachtig tot negentig procent van de mensen hun toon kunnen houden en dus kunnen (mee)zingen.

Wat is het allerbelangrijkste? De stap zetten. Zo geeft ons koor Pro Ecclesia op diezelfde dinsdag 11 februari van 20.15 tot 21.30 uur in ons parochiaal centrum een open zangrepetitie voor volwassenen. Een unieke kans om eens met zang en een repetitie kennis te maken. Overigens, er is geen enkele verplichting en de liederen, zowel religieus als profaan, zijn voor iedereen zeker ontvankelijk en toch de moeite waard. En na de repetitie drinken we een glaasje want je keel wordt alsmaar droger van dat zingen … Een niet te versmaden voordeel!

Nieuwsbrief 1

En weet dat wij samen bergen gaan verzetten. 

Bergen die die eeuwig leken vast te staan

Zoek zachte krachten om het te bereiken. 

Wij kunnen met ons allen, 

wij kunnen met ons allen, 

wij kunnen met ons allen het leven aan.

(uit: Kom allemaal samen)

Beste medewerker, beste sympathisant,
Met deze woorden hebben we tijdens de viering op 29 december het oude jaar hoopvol zingend uitgeleid. We mo-gen hopen dat ze ons in het nieuwe jaar bemoedigen om samen te blijven dromen en niet te kijken naar wat nu on-bereikbaar lijkt.
Bij de aanvang van 2013 zijn we enthousiast gestart met de redactie van een parochiale nieuwsbrief. Het leek ons een uitstekend medium om ons te verbinden met de vele medewerkers en met al wie bij ons komt kerken. In alle bescheidenheid mogen we fier zijn op de voorbije edities, zowel naar inhoud als naar vorm.
Bart Pieters heeft helaas laten weten dat hij zich niet langer kan engageren voor de redactie. Keer op keer goot hij met zijn vlotte pen het gesprokkelde nieuws in een tekst die de aandacht van de lezer prikkelde. We danken hem oprecht voor die meerwaarde en zijn vakmanschap.
Het is voor ons op dit ogenblik nog niet duidelijk hoe we de leemte kunnen opvullen. Daarom moeten we even een pauze inlassen maar we hopen dat we er spoedig uit geraken.
Tot schrijfs en met een hartelijke groet,
Het team: Christine, deken Geert, Hugo, pr. Marc en Muriel