K+L 17 : heilsgeschiedenis van Jan

DE HEILSGESCHIEDENIS VAN JAN

Al zo’n veertien dagen verblijft onze missionaris, Jan Van Den Hoven, in het Kortrijkse. Zondag 19 april was ook voor onze parochie een hoogtepunt. Jan bracht tijdens de homilie in de drie kerken van de federatie zijn uniek levensverhaal.

De eerste jaren bracht hij als priester in onze regio door. Einde van de jaren tachtig vertrok hij als onze priester-in-zending naar het verre Brazilië. Vandaar dat zijn tijdschrift, een van zijn communicatiemiddelen voor ons, Braziljan heet. Ook daar maakte hij een evolutie mee: eerst heel wat jaren als parochiepriester en nu al zes jaar als ‘pelgrim’, als priester die met de mensen van de straat samenleeft. Ze slapen op de grond in een verlaten kerk. We hoeven er geen tekening bij te maken om uit te leggen dat er daar dan drugsverslaafden bij zijn of waren, alcoholici, heel arme, sjofele mensen met al dan niet fysieke of psychische handicaps. Met andere woorden: zeker niet allemaal gemakkelijke mensen!

Jan doet ons ook denken aan de bedevaarders naar Compostela: met enkelen op tocht gaan, zonder eten bij zich te hebben, zonder gsm, enkel wat kleren en zo in niet vooraf bepaalde dorpen terechtkomen en bewoners ontmoeten. Vóór deze laatste periode was hij op het einde, zoals hij dat zelf omschreef ‘geledigd’ vanbinnen. Nu laat hij zich meer en meer door God vullen.

Wat kunnen zoal de Bijbelse drijfveren zijn voor een dergelijke priester die met straatbewoners samenleeft? Jan: “Het heeft te maken met Jezus die de voeten van de apostelen waste. Het is Christus die zich aan mij in die ‘kleinen’ openbaart. Leven bij mensen die ver afstaan van de kerken en de tempels. De aanwezigheid van de Tedere Drie-Ene brengen. Ik ben slechts een instrument van God. Het is trouwens niet altijd gemakkelijk. Ik ben geen heilige, heb mijn fouten, ben soms geïrriteerd, durf wel eens uitvaren. Eigenlijk doet het mij ook denken aan een andere Bijbelse tekst, van Jeremias: ‘Heer, U hebt mij verleid en ik ben bezweken. U was te sterk voor mij en hebt mij in Uw greep gekregen.’ God heeft mij daartoe geroepen en ik heb “Ja” gezegd. Ik ben gelukkig!”

 

Na de viering: gezellig samenzijn

Een honderdtal mensen trokken dan naar het Parochiaal Centrum om samen met Jan ‘hespe aan ’t spit’ te eten. Dat was natuurlijk om de inwendige mens te sterken en het dient gezegd: het was allemaal heel goed georganiseerd, lekkere ham, gevarieerde groenten, … Vooraf konden we ons aanschouwelijk inleven in de regio waar hij in Brazilië verblijft, o;a. de mensen, de omstandigheden, de kerk als slaapplaats, met behulp van heel wat geprojecteerde foto’s (een powerpoint) waarbij Jan de nodige uitleg gaf. Er was ook nog koffie en taart, er kon iets Braziliaans aangekocht worden. Alles ten voordele van het werk van onze missionaris Jan die ongetwijfeld financiële steun van ons nodig heeft. Wij wensen hem uitdrukkelijk te danken voor zijn moedig en gedurfd herderschap.

Wil je eens kennismaken met de laatste ervaring van Jan? (Je kunt je e-mailadres doorgeven op www.braziljan.wordpress.com)
                                  

Doorgeefluik (februari 2015)

Een groot gehucht.
Een grote kerk in hervorming.
Een barakhoudster wilde niet praten.
Die verantwoordelijke van de kerk beluisterde ons alleen maar.
Niets werd aangeboden – ze bleef zonder houding.
Niets om te slapen – er was zelfs geen afdak.
En dan plots, twee vrouwen.
Zefita en Adriana vonden een huis in aanbouw.
We hadden nog eten van de dag.
We deelden het weinige dat we nog hadden
en dan plots een stem diep in het huis.
Ja, het kwam van het aanpalende huis achterin.
Van een van de vrouwen.
Er was een klein gaatje in de muur.
En er kwam de vraag – “Willen jullie wat geroosterd brood?”
“Jazeker.”
“Hier, ik geef het door het gaatje.”
“Houden jullie van ei?”
Het werd door het gaatje gegeven.
“Banaan?” – Daar kwam de geroosterde banaan.
Ook zout.
Eén gaatje is voldoende om de dialoog op gang te brengen.
Eén gaatje is voldoende om broederlijk te delen.

 

GEDOOPT

Esmee Verplancke, dochtertje van Kenneth en Isabel Opsomer en eerste kleinkind van koster Filip.

 

OVERLEDEN

Denise Meskens, geb. 1928, weduwe van Georges Depraeter, rvt Sint-Carolus.

Nicole Vandewalle, geb. 1943, echtgenote van Johan Lanssens, Grote Kring.

K+L 16 Laudes - orgel - vrijwilligers- agenda

 K+L 16 Laudes - orgel - vrijwilligers- agenda

 

                                              

LAUDES MARIAE

De Vriendenkring van het Begijnhof nodigt samen met de bewoners regelmatig alle geïnteresseerden uit. Na de eucharistie van paasmaandag met als voorganger, deken Geert, en met vierstemmige liederen door ons kerkkoor Pro Ecclesia, graag je aandacht voor de meimaand, de Mariamaand. Opnieuw is Pro Ecclesia van de partij: de zangers brengen een waaier van oude en nieuwe Marialiederen op zaterdag 9 mei om 16.00 uur in de kleine maar stemmige Mattheuskapel van het begijnhof. En … gratis toegang! Iedereen is welkom.

 

ORGELCONCERT IN DE SINT-MAARTENSKERK

Op zondag 26 april om 16.30 uur staat organiste Caroline Deslée in voor een programma waarbij ze gezelschap krijgt van viool, klarinet en vijf koperblazers.

 

ZE STAAN ER WEER KLAAR VOOR

Ook onze parochie mag zich beroemen op een groot aantal vrijwilligers. Dankzij hen gebeurt er heel wat. Zo zijn de medewerkers van de Permanentie na Pasen opnieuw volop begonnen met hun aanwezigheid op maandag (Cecil), dinsdag (Carlos), woensdag (Jean) en donderdag (Regine) van 14 tot 16 uur in onze kerk. Dat wil zeggen dat iedereen welkom is voor een babbeltje, een contact of voor een informatie aangaande de kerkdiensten.

Wens je een ontmoeting met een priester? Kom dan op een maandagvoormiddag tussen 10.30 uur en 12 uur. Dit geldt voor iedereen, van om het even welke parochie.

Dat is niet alles. Elke zondagnamiddag van 14.30 tot 16.30 uur (tot in september = de Open Monumentendag) staan er medewerkers klaar om de toeristen of elke bezoeker in de kerkruimte te ontvangen, te begeleiden.

 

AGENDA

Zondag 3 mei om 11.15 uur: vormselviering.

Zaterdag 9 mei om 10 uur: viering voor de eerstecommunicanten.

Zaterdag 9 mei om 16 uur in het begijnhof: Marialiederen (zie bovenaan).

Dinsdag 19 mei om 14.30 uur: gezongen eucharistie met kans tot ziekenzalving.

Donderdag 28 mei: Bijbellezing (meer info volgt federaal).

 

 

 

 

 

K+L 15: Goede Week

NOG EEN BLIK OP DE GOEDE WEEK

 

 

Na de gezamenlijke viering van Witte Donderdag in de kerk van Sint-Jan, was er op Goede Vrijdag om 15 uur in elke kerk een Kruisweg met Kruishulde. Het zijn telkens intense en serene vieringen die aan het einde van de veertigdagentijd een rijke en gepaste inhoud bieden en die je niet wilt missen. ’s Avonds op die Goede vrijdag was er dan nog de federale dienst in de Sint-Maartenskerk. Het gaat om een beurtrol wat het kerkgebouw betreft in onze federatie.

 

Paaszaterdag of Stille Zaterdag: het is uitkijken naar de hoopvolle Paaswake (uit respect schrijven we hier een hoofdletter) om 21 uur. Dat moet je echt meemaken. Geen woorden kunnen dit voorafgaan aan Pasen volledig weergeven. Het is de concreetste belevenis om naar de paasmorgen toe te groeien.

De rituelen zijn hier van uitzonderlijke betekenis: eerst de volledige duisternis in de kerk. Het vuur moet nog geboren, nog aangestoken worden, letterlijk. Nog is het nacht. Dit gebeurde als nieuwigheid helemaal vooraan in de kerk: een cirkel met talrijke gelovigen en het onmisbare: Waarom is deze avond zo anders dan de andere avonden? Viermaal nacht: de nacht van de schepping, van de uittocht, van de ballingschap en de nacht van de verrijzenis. Ook de door KVE mooi gezongen teksten gaan van: In onze duisternis, ontsteek, Heer, een vuur dat nooit meer doven zal, terwijl alle kaarsjes van de aanwezigen werden aangestoken. en: Gekomen uit de nacht van dood en eenzaamheid, zien wij een spoor van licht in mensen om ons heen.

Een ander bijzonder moment: we hernieuwen - nu niet meer als pasgeborenen – onze geloofsbelijdenis, voorafgegaan door de doopbelijdenis met tekst en muziek van Herman Verbeek. Het koor zong de 3 strofen en … verrassend en uitdagend: er werd een beroep op een of meer gelovigen in de kerk gedaan om de eerste zin van het refrein te zingen: Dan zal ik door het water gaan. Daarop weerklonk dan de instemming van de gehele kerkgemeenschap:

En wij met jou en jij met ons, wij zullen samen gaan.

Zo ging deze uiterst waardevolle Paaswake verder met het vervolg van de eucharistieviering.

Als slot werd iedereen, opnieuw met brandende kaarsjes, uitgenodigd om rond het altaar te gaan staan en te eindigen met: Ga: tot de einden der aarde, tot het uiterste, daar zal liefde zijn: ga! Neen, we gingen nog niet weg: we wisselden onze paasvredewens uit bij een glaasje en een paaseitje aan de mooi versierde tafel van het feestcomité.

                             

Bart Pieters verwoordde het hele gebeuren als volgt:

Net – niet weinig onder de indruk – thuisgekomen van de paaswake in Sint-Maarten, zet ik mij nog even achter het klavier (van de computer). Van harte gelukwensen met de doorleefde en uitstekend gebrachte liturgie. Men moet echt zoeken om soortgelijk te vinden. Ik zou in elk geval niet weten waar. De opbouw van de viering, het werken met verschillende niveaus van het gebouw, de kwaliteit van de lectoren en de zang, de veelzijdige acolieten, de muzikale omlijsting, het spel van licht en donker, de effenaf verbluffende aankleding van de liturgische ruimte, kortom: het geheel zat als gegoten.  Een ‘speciale vermelding’ voor Bruno-van-de-korte-duiding: knap hoor én van zeer gedegen niveau, met die citaten van Geert Van Oyen – een miskend talent – én Marti. Hier kan een mens weer een tijdje ‘mee voort’.Hartverwarmend én gewaagd was ook ‘Dan zal ik door het water gaan’, met inbreng van de aanwezigen. En het drukwerk is uit de kunst. Gelukwensen voor de ‘zetter’.Doe maar voort!

 Sint-Maartenskerk op ‘haar’ best, het deed deugd. Van harte, mede namens Rita, en zalig Pasen! 

En dan op Pasen zelf het sluitstuk: de plechtige eucharistie, een uur van vreugde, van licht, van hoop. Prachtige muziek van het orgel en van violist Paul Klinck, gecombineerd met de vierstemmige liederen gebracht door ons kerkkoor Pro Ecclesia en het meezingen van de aanwezigen. Het belangrijkste hoogfeest van het jaar, met heel wat aanwezigen. Verrijkende teksten en symbolen en de traditionele rituelen.

Deken Geert: “ Het is hartverwarmend hoe zovele medewerkers in die Goede Week zorgen voor een allesomvattende organisatie en een diepe geloofsuiting. Dank u, iedereen!”

meer foto's vind je op http://www.sintmaartenkortrijk.be/liturgie/paaswake15.htm

K+L 14 : Jan - doopsel - verrijzenis

 

BIJZONDERE ONTMOETING MET JAN

Uiteraard hebben wij het over onze priester-in-zending, onze missionaris, Jan Van Den Hoven. Hij komt als een vroege vijg na Pasen of als een verlaat paasei, maar alvast als een geschenk. Het is een geschenk als iemand van ons uit naar mensen ver weg wil gaan om met hen te leven.

Hij brengt er het verhaal van Hem die ons heeft geraakt en bevrijd, over alle grenzen heen.

Hij brengt ons het verhaal en het gezicht van de mensen voor wie Hij toch een voorkeur had.

Misschien wil je hem wel beluisteren? Je kan hem zelfs ontmoeten. Hij gaat ons voor in de

viering van zondag 19 april om 11.15 uur. Daarna kan je wat ‘hesp aan ’t spit’ komen nuttigen in onze parochiezaal. Daar wel graag voor inschrijven vóór 6 april: bellen naar      056 37 11 80 of mailen naar vandenhoven@vandenhoven.be . Overschrijven op BE29 7380 2873 5664 (€ 15 per pers.; kids € 8).

 

EERSTECOMMUNICANTJES EN DOOPSEL

Het kan voorkomen dat je kind – net vóór zijn eerste communie – nog niet gedoopt is. Ook dan biedt de parochie een oplossing aan.

Enkele jaren terug werkte de werkgroep doopcatechese van onze parochie een stappenplan uit naar een doopviering voor zesjarigen. Het mooie en zinvolle resultaat ervan beleefden we nogmaals op zondag 29 maart. Priester Marc doopte Suzan, Mona, Gust en Nanou in de warme aanwezigheid van hun families. Het werd een gezamenlijke doopviering waar het ene gezin het andere versterkte in hun wens hun kind in de christelijke familie op te nemen.

De kinderen hadden elkaar driemaal een uur lang ontmoet. Als een geboren onderwijzer vertelde, knutselde en tekende priester Marc met hen. En bracht ze zo binnen in het verhaal van Jezus en de betekenis van het doopsel.

De doopcatechisten van hun kant zaten een keer samen met de ouders en een keer met de peters en de meters. Aan de hand van een kaartspel gingen ze met de ouders in op de moeilijke vraag waarom zij hun kind wilden laten dopen. Ze kozen met hen de teksten voor de viering en stonden stil bij de hoofdmomenten ervan. Hoe ze dachten hun kinderen verder op weg naar Jezus te helpen, sloot dit catechesemoment af. Treffend bij de gezamenlijke ontmoetingen is de openheid en de diepgang van de gevoerde gesprekken. Op de ontmoeting met de peters en de meters stond hun rol als bewaarengel, als tochtgenoot centraal. Het oudtestamentische verhaal van Tobit en Tobias vormde de leidraad van dit gesprek. Is geloven moeilijk in het leven van elke dag? Opnieuw hielp een kaartspel hen naar de vaststelling dat zij, zonder het te beseffen, vele basisbeginselen van het christelijke geloof toepassen.

Zowel met de ouders als met de peters en meters gingen we op zoek naar oprechte doopbeloften. En de kinderen schreven elk een kort gebed.

Mona zei: “God, Jij bent de Liefste van de wereld en Jij helpt iedereen. Ik bid voor de arme mensen”.

Suzan voegde eraan toe: “Ik bid voor alle lieve kindjes”.

Nanou bad voor haar Afrikaanse grootouders, beseffend dat zij het niet zo gemakkelijk hebben als wij.

En Gust eindigde de voorbeden met die zeer persoonlijke inbreng: “God, ik wil U danken voor het eten en voor papa en mama”.

In die volgorde! We wensen hen alle vier graag een deugddoende verdere groei in geloof!

(Met dank aan Nicole Pannier voor het verslag van deze intense ervaring)

 

 KERN VAN DE VERRIJZENIS

Wij willen jou, beste lezer, na het Zalige of Vrolijke Pasen, een wens ook van het parochiale team met onze voorgangers, de volgende kernachtige woorden van onze paus Franciscus, niet onthouden:

Jezus’ Verrijzenis is niet het gelukkige einde van een mooie fabel,

niet het happy end van een film,

maar het optreden van God de Vader,

daar waar menselijke hoop vervlogen is.

K+L 13: HET LAM GODS

K+L 13: HET LAM GODS

 

Het schilderij

Wie kent er niet dat beroemde schilderij uit de 15de eeuw van de gebroeders Van Eyck? Het gaat trouwens om meer dan één schilderij: een polyptiek. We kunnen ons niet meer voorstellen dat er zulke fantastische kunstschilders hebben bestaan die er de nodige tijd en het nodige geduld voor overhadden om o.a. Bijbeltaferelen zo minutieus, zo perfect weer te geven. Maar kijk dan eens naar het lam: een straal bloed stroomt uit de keel in een kelk. Als we de volledige polyptiek bewonderen, dan wijst alles erop dat de beroemde, professionele kunstschilders zich op de Bijbel baseerden.

 

Lam Gods dat wegneemt de zonden der wereld, ontferm u over ons

Als gelovige kerkgangers kennen we dit Agnus Dei heel goed. Maar … vanwaar komt nu dat beeld van dat Lam? Dat was een van de vragen die we in de laatste Bijbellezing van het boek Openbaring (Apocalyps) beantwoord wilden zien. Wie is dat Lam?

In Op 5 is er maar één waardig om de zeven zegels van 'het (levens)boek' te verbreken en alzo het boek te openen: de leeuw van Juda, die een lam blijkt te zijn. Het lam heeft te lijden gehad, maar heeft uiteindelijk de dood overwonnen. Met unieke beelden uit die tijd wordt verwezen naar de verrezen Heer, naar het bloed van het lam.

 

Op 6: er worden zegels verbroken

Bij het breken van de 4 eerste zegels verschijnt de breekbaarheid en de broosheid van de mens. Hij wordt overspoeld door ziekte, pijn en wangedrag. Het derde zegel verwijst naar de economische uitbuiting van de arme. (lees ook Amos 5,11/ 8,5). Bij het vierde zegel probeert de Dood macht te krijgen, maar slaagt hierin slechts voor een vierde deel.

Bij het vijfde zegel hoor je een belangrijke vraag, die eigenlijk ook onze vraag is: God, wanneer grijp je eens in en vernietig je de (mijn) vijand? IS? Oorlogen? Dictators?

Bij het zesde zegel wordt de broosheid van de mens nog eens onderstreept.

Het hoofdstuk eindigt onverwacht met de toorn van het lam, de toorn van God. Ook dit is, samen met de voorgaande vraag, een uiting van de verwachting van de mens (van de auteur) tegenover God om te laten aanvoelen dat God geen onverschillige God is. Hij kan het kwaad en de pijn van de mens niet goedkeuren, Hij walgt ervan en maakt zich kwaad.

 

De spanning loopt op: wanneer nu eindelijk het laatste zegel?

We moeten wachten tot Op 8 waarin het zevende zegel verbroken en het boek geopend wordt. En wat blijkt nu. in één vers is alles gezegd. Het gaat om de stilte. Welke stilte? De stilte van de verwondering om de nieuwe wereld, het herwonnen paradijs, waar geen traan en geen verdriet meer is … Maar het duurt slechts een halve tijd. De volle tijd is nog niet aangebroken.

We kennen toch: Zie, Ik maak alles nieuw, een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.

 

Maar onze vraag blijft: waar komt dat beeld van het Lam vandaan?

In  het N.T. zijn er ongeveer 350 verwijzingen naar het absoluut niet te onderschatten, waardevolle, onmisbare O.T., de inspiratiebron voor het N.T. De oorsprong van het lam moeten we dus zoeken in het O.T. Daarom trekken we nu naar het boek Exodus, hoofdstuk 12: het lam dat gemeenschap sticht. Het bloed van het lam brengt bevrijding en leven. De dood gaat eraan voorbij. Bloed strijken aan de dorpel betekent als gemeenschap: op weg gaan met de Heer. Wie kiest voor de farao (geen bloed aan de dorpels) ondervindt slavernij en dood. Farao staat hier symbool voor machtsontplooiing, onderdrukking. Heel het hoofdstuk verwijst naar het feest van Pesach (Pasen), wat betekent: God zal voorbijgaan. Het ritueel van het bloed aan de dorpel is een oud herdersritueel bij het begin van de lente, waar het eerste lam werd geofferd aan de goden.

 

Nu begrijpen we het N.T.: Jezus is het Lam

Ook Jezus vierde Pesach. In het Johannesevangelie trekt Jezus driemaal naar Jeruzalem om er Pesach te vieren. In hetzelfde evangelie sterft Jezus op de voorbereidingsdag van Pesach.

(Joh 19,14;31) Hiermee wil Joh aanduiden dat Jezus het enige paaslam is. Zoals ook Paulus aan de christenen van Korinte wil duidelijk maken: Jezus is het paaslam, voor ons gestorven. Verder doordenken betekent dit: Jezus is het lam van God dat bevrijding brengt, dat leven geeft. Zo kunnen we een parallel trekken met het verhaal uit Exodus.

 

Meteen is de cirkel rond.

We zijn vertrokken vanuit het boek Openbaring, waar het lam centraal staat.

In Op 5,12-13 lezen we immers: Het lam dat geslacht is, komt alle macht, rijkdom en wijsheid toe en alle kracht, eer, lof en dank. Het lam van het boek Openbaring brengt ons naar het lam van Ex, dat bevrijding en leven brengt. Het bevrijdende lam van God krijgt zijn volheid in Jezus van Nazaret. Zijn trouw tot in de dood toe, zijn levensoffer, werd bevestigd door God in de verrijzenis. Zo trekt hij nu als verrezen Heer met mensen op weg naar een nieuwe hemel en een nieuwe aarde waar pijn en tranen niet meer bestaan Dit is de apotheose van het boek Openbaring, hoofdstukken 21 en 22.

Deze hoofdstukken lezen we in de laatste lezing van dit werkjaar op donderdag 28 mei.

Iedereen is van harte welkom. Je hoeft absoluut geen theologische studies daarvoor gedaan te hebben. Ben je gelovig en wil je de Bijbel echt leren begrijpen?

Met dank aan Bijbelleider Roger voor deze samenvatting, die echter nooit helemaal de rijkdom van een Bijbellezing kan weergeven.

 

 

OP DE AGENDA

Paasmaandag 6 april in de kapel van het begijnhof om 16 uur: de jaarlijkse herdenkingsmis van zr. Marcella Pattyn en al de Kortrijkse begijnen wordt vocaal ondersteund door het kerkkoor Pro Ecclesia met als voorganger deken Geert. Iedereen is van harte welkom.

 

 

 

 

 

K+L 12 : vasten in kinderwoorrdienst - scheppingsweekdn vormelingen+acolieten

DE VEERTIGDAGENTIJD VANUIT DE KINDERWOORDDIENST

Het begon allemaal die woensdagavond met het rond de tafel zitten van de werkgroep Kinderliturgie, eind januari bij priester Marc. We baseerden ons op het werkboek van Broederlijk Delen en op enkele raadgevingen van Chantal Leterme. Op die manier vonden we snel de rode draad: de regenboog zou het middelpunt van onze vastentijd worden. De uitnodiging die Naomi maakte en die in de scholen verdeeld werd, loog er dan ook niet om: “wil je de kleuren van de regenboog ontdekken, kom dan tijdens de vasten naar de speciale kinderwoorddiensten.”

Ieder van ons heeft het wel al eens meegemaakt tijdens een wandeling of onderweg in de auto: opeens verschijnt die schitterende regenboog intens vol met heldere kleuren, van begin tot einde zichtbaar. We genieten er altijd intens van en we blijven er verwonderd naar kijken. Een regenboog is een combinatie van een schijnende zon met tegelijkertijd nog regen. De zon schijnt doorheen de druppels en geeft er de kleuren van weer. Vandaar dat de regenboog recht tegenover de zon staat  met dezelfde gebogen vorm. We staan er altijd in en onder. Niemand staat erbuiten. Het is dan ook niet verwonderlijk dat door de geschiedenis heen de regenboog het teken werd van het verbond van God met de mensen.

Elke week krijgt een kleur tijdens de kinderwoorddienst een speciale aandacht. De tekening van de regenboog wordt ingekleurd en met behulp van water en ecoline proberen we hem na te bootsen. De eerste week kwam de blauwe kleur (staande blijven in de vloedgolf) naar voren, dan volgde de groene kleur (vertrouwen), de paarse (woede van Jezus) en binnenkort volgen nog oranje (zonlicht), geel (vruchtbaar) en rood (intocht). Op die manier gaan we stap voor stap naar Pasen toe. We eindigen ook altijd met een of twee gebedjes. De nu volgende kwamen in de 3e week aan bod:

Goede God
Met ruzie en jaloezie bouwen we niet mee aan een wereld waar het goed is om te wonen.
Geef ons een duwtje in de rug om het goede in elke mens te zien.
Zo kunnen we aan vrede werken onder de mensen en overal in de wereld.

Dag God
Als ik het even stil maak en nadenk, besef ik dat ik heel wat kansen krijg om mensen te helpen.
Lieve God, neem me bij de hand en geef me een duwtje in de rug als ik de kansen om vrede te brengen niet zie.

 

SCHEPPINGSWEEKEND MET DE ACOLIETEN IN BRUGGE (13 – 14 MAART)

Vrijdagavond was het verzamelen geblazen aan de Houtmarkt. Bereidwillige ouders voerden de vormelingen naar de Chiro-jeugdherberg de Karmel in Brugge, waar pr.Marc (medestichter van de Karmel), Naomi en de acolieten ons opwachtten voor een weekend rond de schepping.
Na een flink avondmaal volgde een bosspel op het domein dat in 3 landen opgedeeld was. In een bezinnend moment luisterden we naar een eerste scheppingsverhaal. De vormelingen toonden dat ze zich al als volwassenen konden gedragen: bedtijd tussen 22 en 23 uur. Een na een of in groepjes trokken ze tegen 23 uur naar bed voor een kalme nacht.

Zaterdagmorgen startte met een morgengymnastiek in pyjama, waarbij alle zintuigen aan bod kwamen. De catechisten kwamen erbij voor het ontbijt in het 'kasteel'.

Daarna vertrokken de acolieten naar Brugge voor een zoektocht; de vormelingen en catechisten wandelden zich warm met kilo's klei en gerei onder een stralende lentezon naar het Bijbelhuis in Zevenkerken (aan de overkant van de E40).

Daar kregen we een korte, boeiende rondleiding van een enthousiaste pater (85 jaar, maar als ex-leraar en KSA-proost jong van hart en geest). Dan ging het op zoektocht in de prachtige tentoonstelling. Naast veel andere ontdekkkingen waren de Mozes-Amos-David-beelden en het Scheppingsschilderij (van een vriend van pr.Marc) de hoogtepunten.

groepsfoto

Daarna gingen de vormelingen, na wat raad van Rika, aan het boetseren en scheppen: Adam en Eva, konijntjes, een mooie bloem, een rotstuin,... Dat kun je sindsdien in de vormselcatechesekast in de linkerbeuk van de kerk bewonderen

Terug in de Karmel wachtten ons: soep-met-balletjes, lekkere vol-au-vent met frietjes en yoghurt. In Tillegembos werden de vormelingen en acolieten per twee aan de voeten vastgebonden: een Adam en een Eva (er waren meer meisjes dan jongens, dus konden enkele meisjes ook Adam zijn). Op die manier moesten ze de catechisten vinden die hen een opdracht gaven en het winnend kaartje kleurden. De Eva's wonnen met 13-10 van de Adams! Dit kwam pr.Marc goed uit, want na het vieruurtje sloot hij af met een verhaal over de schepping van de (super)vrouw.

Bedankt:

Naomi en pr.Marc die dit weekend met de acolieten organiseerden
Ouders, opvoeders en catechisten die er altijd voor ons zijn
God, voor de schepping en het leven!

Een volledig verslag vind je op http://www.sintmaartenkortrijk.be/vormcat/karmel15.htm

                                                                                                                                                           GEDOOPT

Finn Vermeersch, zoontje van Christoph en van Justine Vergote, Heestert.

 

OP DE AGENDA

Vrijdag 27 maart om 19 uur in O.L.V.: federale biechtviering.

Zondag 29 maart: Via Crucis (Kruisweg) van Kurt Bikkembergs. Vrije bijdrage.

K+L 11: Boeta-Oosterhuis-Kuijken Jaïrus-pelgrim geloven

VZW BOETA MET HAYDN - OOSTERHUIS – KUIJKEN

In onze mooie, ruime en door het natuurlijke licht maximaal begenadigde kerk mochten we op vrijdag 6 maart intens genieten van een benefietconcert uitgaande van de vzw Boeta. Even wat uitleg. Het gaat om een jonge vereniging die opgericht werd om de uitzichtloze toekomstsituatie te verbeteren van de kleurlingenjongeren in de arme, zwarte woonwijk (township) met name Ocean View nabij Kaapstad (Zuid-Afrika) via onderwijsbeurzen, school- en studieondersteuning en vrijetijdsinitiatieven. De voorzitter ervan is de ons bekende jonge priester Pieter Delanoy met ook in het bestuur de ons eveneens bekende Jules Supply.

Na een vanzelfsprekende duiding over de vereniging en het doel ervan door voorzitter Pieter, kwam

dichter-theoloog Huub Oosterhuis aan het woord met een passionele, compacte, woordenrijke creatie van de laatste dagen van Jezus. Want het thema beoogde: De zeven kruiswoorden, kort voor: Die sieben letzten Worte unsers Erlösers, op muziek van Haydn.

Voor die intense, prachtige uitvoering zorgde het Kuijkenstrijkkwartet. We beleefden sublieme en gelukkig lang genoeg durende, rijke muzikale momenten. Hoe schitterend! Een strijkkwartet dat onze ziel op een topniveau van de inhoud liet genieten. De echtgenote van Sigiswald Kuijken, Marleen, gaf ons bijwijlen een steuntje met een verduidelijkende passage uit het ons bekende lijdensverhaal.

Het Kuijkenstrijkkwartet of met andere woorden, het wereldberoemde La Petite Bande, had niets van zijn glans en uitstraling verloren. Klasse! Proficiat!

Kon je toch nog indommelen? Beslist niet. Ook de sterk afwisselende klankschakeringen van Haydn hielpen daartoe: zachte weergave van de strijkers wisselde voldoende af met duidelijk sterke contrasten. Oei! Was het al voorbij? Neen, er volgde nog een vloeiend vervolg in het nabijgelegen parochiaal centrum. Er was namelijk - en gelukkig - gezorgd voor een gezellige nababbel met gratis westmalle tripel of dubbel, dus blond of bruin. Daar werd, ook door mij - wie ben ik? - dankbaar gebruik van gemaakt. Het bleef genieten als naklank van de intense woorden van Huub Oosterhuis en de klankrijke, professionele, indringende strijkmuziek. Hemelse momenten!

Wil je meer weten over vzw Boeta of steunen: www.boeta.be en info@boeta.be en 056 22 18 78

 

JAÏRUS OP PELGRIMSTOCHT

 

Wat overduidelijk overeind blijft als een facet en dikwijls ook als uitdaging van het geloof, dat zijn de bedevaarten naar zovele oorden. Heel bekend is Santiago de Compostela. Jaïrus had het echtpaar De Marez op woensdagnamiddag 11 maart in het parochiaal centrum uitgenodigd om hun ervaringen met tekst en beeld te verwoorden. Ze hebben al heel wat pelgrimstochten al stappend meegemaakt. En meer dan één keer Compostela. Maar o.a. ook Rome.

Uiterst concreet en boeiend vertelden Paul en Hilda over vooral die langste tocht. Ze toonden realistische, eigen foto's met prachtige, unieke beelden van kerken, kathedralen en gebouwen maar dan ook weer van lange, oneindig en ondoenbaar lijkende vlakke, kilometerslange wegen, soms vlak en op den duur wat saai en zelfs modderig. Maar ook heel wat klimmen in de hoge bergen. Uitnodigende, zonnige wegen wisselden af met sombere weersmomenten, gietende regen, onweer en op die lange wegen in de velden of in de vrije natuur heb je geen schuiloord. Vergeet de luxe en geborgenheid, de warme douche van thuis. En als je een dak boven je hoofd hebt voor de nacht, dan klaag je zeker niet al gaat het wel eens om primitieve sanitaire slaapplaatsen.

Alleen maar duidelijk maken dat het niet altijd even gemakkelijk is. En er zijn speciale momenten als je ook andere pelgrims ontmoet of als je overnacht bij gastvrije,vriendelijke, eenvoudige mensen of als je luistert naar iemands levensverhaal. Wat je vooral moet leren: alles loslaten. Kun je dat niet de eerste dag, oké, neem dan je tijd maar doe het in alle geval. Stel je open voor het onbekende: kome wat komt!

En dan le moment suprême: je ziet de kathedraal van Compostela liggen, je einddoel. Ontroerend! Oef, we zijn er! Wat een uitdaging maar ook wat een vreugde, een voldoening. Iets om nooit meer te vergeten. De vrucht van een lange, boeiende bedevaartstocht. Gewoon ook er rekening mee houden dat het niet altijd rozengeur en maneschijn is. Uiteindelijk is het voor herhaling vatbaar.

Tijd voor koffie of thee en cake en wat versnaperingen. Er is ook heel wat te vertellen, niet alleen over de bedevaart. Dat maakt onze maartontmoeting zo belangrijk: een thema, een zingeving maar ook de kans tot gezellig samenzijn, mekaar zien en eens goed kunnen babbelen. De zaal werd al in de voormiddag klaargezet: versierde tafels met paaslelies en wat groen, kleurrijke onderleggers, ...

Dankzij heel wat vlijtige handen: Trees, Erna, Dora, Cecil. Dan waren er ook nog de helpers voor de koffie en voor de afwas en het opruimen. En niet te vergeten: mensen zoals Lucien die voor het vervoer zorgen. En zo werd het een fijne, verrijkende namiddag. Dank je wel! We hebben ervan genoten.

 

DERDE CATECHESETHEMA MET VORMELINGEN, OUDERS, CATECHISTEN

 

Op zondag 8 maart kwamen ze vóór de eucharistie van 11.15 uur in het parochiaal centrum samen om het thema 'geloven' uit te diepen. Ook de pennenvrienden hadden intussen hun 'geloof'' uit de doeken gedaan, vooral via mail. En zo wordt het altijd een wisselwerking tussen de jonge kandidaat-vormelingen, ouders en catechisten met ook nog eens wat de pennenvrienden lieten weten als getuigenis over hun geloof. Tijdens hun vorming krijgt elke vormeling de kans om eens 'acoliet' te zijn. Dat kan later leiden tot een permanente invulling. Op deze zondag waren er niet minder dan vier 'stagiair-acolieten'.