K+L 4: doopsel/vormselwandeling

ZATERDAG 24 JANUARI: AL WANDELEND KENNISMAKEN MET HET VORMSEL

Peter en meter van onze kandidaat-vormelingen: zou het niet verrijkend en verdiepend zijn als ze allemaal samen met de catechisten als voorbereiding de algehele betekenis van het vormsel onder de loep nemen? Het vergde van de werkgroep een heuse voorbereiding!
Je moet het altijd zo praktisch en doenbaar mogelijk bekijken: waar verzamelen? Het werd de parking van Hoeve Ten Couckx, vanwaar ze allen samen naar de kapel van het AZ (je weet wel: aan de nieuwe kliniek, vlak bij de Marionetten) trokken.

Daar gaf catechist Pascal uitleg over de betekenis en de symbolen van het doopsel. Je zou nu zeggen: 'Doopsel?' Het gaat toch om het vormsel! Maar ... met wat hulp van de vormelingen, de peters en de meters kwamen ze er al snel achter dat het vormsel vrijwel hetzelfde is: vervang water gewoon door olie.

In de stille ruimte van de grote kliniek, aan de andere klant van de 'Wall of Compassion', gaf catechiste Christiane een woordje uitleg over het verloop van de namiddag: bij iedere stop kregen ze een 'vrucht van de Geest': dit is iets waaraan je ziet dat je in de goede Geest leeft. En er zijn er heel wat: deugden die we moeten proberen te praktiseren = in het totaal twaalf maar we nemen ze niet allemaal. Ze begonnen met een verhaal over de eerste vrucht voor hen: geduld. De peter van Lucas begon het verhaal voor te lezen van Tobit en Tobias, die net als zij met hun wandeling op stap gingen met ene Azarias (zie verder).
En dan was er even paniek toen ze in een klaslokaal binnen moesten! Gelukkig kwam er al vlug een geruststellende boodschap: coördinator Piet had de boterkoeken, de cecemel en de koffie al klaargezet. Fijn en hongerstillend! Na het verhaaltje van Tobit en Tobias was het tijd voor de blinddoek-proef: je peter/meter moet je vertrouwen. Iedere vormeling legde geblinddoekt het bochtige parcours zonder blutsen of builen af. Proficiat! En zo gingen ze via het geboortebos, het meertje en de Libel over de E17. Stilaan ging de zon onder en bereikten ze de vijver voor de kapel van Rodenburg: en Christiane zag dat het goed was.

In de kapel was Ruach, de zachte wind van de Geest al aan het flakkeren  Deken Geert sloot af met de apotheose van Tobit en Tobias: Azarias was een beschermengel, zoals ook je meter of peter. Enkele vormelingen lazen een gebedje voor. Een kruisteken is een hele opgave: op het tabernakel (dat kastje waarin de wijn en de hosties bijgehouden worden) staan er dan ook drie: in de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest.
Deken Geert legde uit dat de taak van een peter/meter zich niet beperkt tot een cadeautje met Nieuwjaar, maar dat peter/meter ook hun vormeling helpen om te groeien in christelijk geloof met als kern dat God oneindig van je houdt! Geef maar nu en dan eens een flinke knuffel om dat te tonen. Dat was nu wel een echt ontroerend moment: de vormelingen en meter/peter die elkaar eens goed vastpakten. Tot slot gaf Christiane nog twee opdrachtjes: een fluobandje voor de peter/meter om daarin een wens te schrijven en een woordpuzzel om de laatste vrucht van de Geest te vinden.
Het was een fijne namiddag: bedankt aan al wie er was, aan de lieve mensen van Don Bosco en Marke van wie ze de gebouwen mochten gebruiken en natuurlijk hartelijk dank aan de catechisten en aan deken Geert die alles in goede banen leidden! Voor het parochiaal team is dat weer eens een onontbeerlijke werkgroep die elk jaar opnieuw onvervangbare geloofsinspanningen levert!

Meer beelden vind je op http://www.sintmaartenkortrijk.be/vormcat/marionetten15.htm

K+L 7 : advent - Brugge - vasten

HET RESULTAAT

Opnieuw bewijzen de wekelijkse, speciale collectes, deze keer van de advents- en kerstperiode, dat onze mensen in de kerk nog altijd gevoelig de situaties van de mensen aan de kant inschatten: de armen, de 'marginalen'. Vandaar dat Welzijnszorg een heel behoorlijk bedrag heeft opgebracht: niet minder dan 2 830 euro! Dat blijft de moeite waard! Dank je wel!

 

BRUGGE IS OLTIED SCHOANE

Het is ons welbekend: wijlen Willy Lustenhouwer zong dat met volle overtuiging over 'zijn Brugge'! En terecht. Brugge blijft erfgoed, nu ook als mogelijk impact op ons Parochiaal Centrum. Na de periode van de ene pastoor per parochie, in ons geval priester Johan, rees de vraag: en nu, wat met dat prachtige, ruime, complexe centrumgebouw dat zelfs federaal of nog meer kan zijn?

En zeg nu niet: 'Maar dat is toch eenvoudig? Een (ouderwetse?), voor de hand liggende 'parochie'-zaal voor vergaderingen en zeker voor de traditonele, eigen werkgroepen. Discussie en ruimte gesloten!'

Gelukkig is er een bijzondere werkgroep grondig bezig met de vraag: hoe dit optimaal gelegen, met alle voorzieningen gebouwde uitnodigingsgebouw dat nog meer mogelijkheden inhoudt, omvormen tot een multireligieus, multifunctioneel en waarom ook niet multiraciaal en multicultureel aantrekkings- en ontmoetingscentrum?

En zo groeide de opvatting om met enkele geïnteresseerden van zowel het parochieteam als met enkele al dan niet verantwoordelijken van dit gebouw met enorme, toekomstige mogelijkheden naar Brugge te gaan waar ene Sofie Verscheure een eigen woordenwinkel creëerde in de Oostmeers in Brugge.

Wij moeten het toegeven: een dergelijke dame vol inspiratie, unieke ideeën, frisse creaties, waar ga je die 'sterke' vrouw vinden? Ga eens naar haar winkel. Op het eerste gezicht zou je denken: oei! Hoe klein! Maar naarmate je de locatie vollediger kunt bekijken: maar liefst drie winkelruimtes met een aparte creatieve invulling en zelfs daar nog bij: een bijzondere aparte stille ruimte voor doopsels, ...

Wat een inspiratie! Zo'n frisse wind! En wat een speciale Bijbelse invulling! Een ongelooflijke, verrassende aantrekkingskracht! En ... dat willen wij toch in deze saaie (?) wereld die zoveel opzijzet: geloof? Samenhorigheid? Gemeenschap? De Kerk? God? Liefde? Is dat niet totaal voorbijgestreefd? Hoe dat waarmaken? En toch: wij blijven ijveren en zorgen voor een Bijbelse totstandbrenging van ons christelijke geloof, vooral naar buiten toe! Breek uit! Wij hebben een kernverhaal dat elke ziel tot daden zou bewegen voor het heil van de mensheid, de evennaaste, niet enkel voor het hiernumaals.

Als je eens iets speciaals wilt voor om het even wat, uniek, fris, inspirerend, dat blijft nazinderen en dat je toch dagelijks wilt zien of lezen: de woordenwinkel van Sofie Verscheure in de Oostmeers in Brugge! (N.v.d.r.: wij hebben geen aandelen.)

Sofie was zo goed om ons ook naar de nieuwe pastorie vlak bij de ook al speciale Magdalenakerk te begeleiden. Ook deze, niet voor de eucharistievieringen toegankelijke kerk met een bijzondere invulling, is het bezoeken waard, al was het maar als voorbeeld voor de toekomstige kerkgebouwen die zullen worden gesloten en een andere bestemming vragen.

Ook die nieuwe pastorie, door leken-vrijwilligers overgenomen en volledig door hen, ook financieel, als nieuw en inspirerend gecreëerd, stemt ons tot nadenken over de toekomst van ons parochiaal centrum.

Eén ding is nu al zeker: wij willen van ons uniek, centraal gelegen parochiaal centrum proberen een echte aantrekkingspool voor zovele mensen en activiteiten maken. Grondig erover nadenken, er de nodige tijd voor nemen en zo veel mogelijk mensen uitnodigen om dat te realiseren.

Heb je interesse? Wil je inspraak? Heb je ideeën? Kom dan naar de eerste bijeenkomst op donderdag 19 februari om 19 uur in ... natuurlijk, het parochiaal centrum ( = PC).

 

VEERTIGDAGENTIJD

Wil je zo veel mogelijk de voorziene activiteiten van de vastentijd kennen en meevolgen? Bewaar dan de folder die je onlangs in je bus kreeg. Je bent voor alles hartelijk welkom. Wil je een bijkomende, verrijkende steun daartoe? De vastenkalender wordt in iedere kerk van de federatie te koop aangeboden aan de prijs van 2,50 euro. Voor elke dag een moment van bezinning en verdieping.

 

AGENDA

- Aswoensdag 18 februari: er is een federale viering om 19 uur in Sint-Jan. Erna sober maal.

- vrijdag 20 februari om 19.30 uur: pianiste-componiste Dévayani met eigen werk en improvisatie.

- zondag 22 februari om 16.30 uur: meditatief muzikaal moment (vrije bijdrage). (H)mmm!

- vrijdag 27 februari van 14 tot 17 uur: een heerlijk kopje koffie; hoek Sionstraat-Lange Steenstraat,

voor een vrijwillige bijdrage t.v.v. Broederlijk Delen.

Nieuwsbrief 2

Nieuwsbrief Jaargang 3, nummer 2 17.02.2015  
Onze paraplu maakte een klein beetje het verschil.
De bijzondere collectes tijdens de advent en op Kerstmis brachten 2. 830 euro op. Een mooi resultaat dat enkele gaatjes in de paraplu dichtte


Lichtmisviering op 1 februari
"Mijn vader vertrouwt op God", dacht Isaac. "En ik vertrouw op mijn vader."

Deze prachtige zin, genomen uit het oudtestamentische verhaal van Abraham en zijn zoon, vormde de rode draad van onze jaarlijkse lichtmisviering. De liefde van God, symbool voor de liefde van ouders voor hun kinderen. In een kring verzameld rond de doopvont, herinnerden de jonge ouders zich de doopviering van hun kinderen. Vol dankbaarheid voor het wondermooie leven dat hen geschonken werd. De kinderen brachten hun tekeningen naar het altaar. De ouders staken de doopkaarsen nog eens aan. En samen spraken we de wens uit
"Het zou mooi zijn, mijn lief kind, als je later nog zou weten dat God beloofde er altijd voor jou te zijn. Het zou mooi zijn, mijn lief kind, als je later nog zou weten hoe we voor jou gebeden hebben om er altijd voor jou te kunnen zijn. Het zou mooi zijn, mijn lief kind, als je later nog zou weten hoe liefdevol de ogen van allen op jou waren gericht."

Op weg naar het vormsel: een boeiende en gevarieerde tocht



De tijd dat voorbereiding op het vormsel vooral gericht was op geloofsoverdracht ligt ver en definitief achter ons. Wie regelmatig komt kerken, heeft weet van

Soep op de stoep, de brieven van de pennenvrienden, de ‘stage ‘ als acoliet ….. Maar er zijn nog tal van andere momenten waarop de catechisten op een meer ervaringsgerichte manier de jongens en meisjes proberen te raken .

Op zaterdag 24 januari maakten de vormelingen kennis met de 7 vruchten van de gaven van de Geest. Het verhaal van Tobias met zijn engel was de rode draad en bij elke gave kregen ze een opdracht waarbij hun vergezellende vormselmeter of -peter hun kon helpen als tochtgenoot.

Over twee weken zal de groep aansluiten bij het event van
Let It Shine. Je weet wel: zingen is twee maal bidden, zegt men. Tijdens het derde weekend van maart sluit de groep aan bij het weekend van de acolieten. Over wat voorbij is vind je een uitgebreide reeks foto’s op de website van Sint-Maarten. Ga naar parochie en daarna naar de werking van de vormselcatechese.

Een interessante middag in Brugge

'Brugge is oltied schoane’ zong wijlen Willy
Lustenhouwer. Maar we maakten zaterdag 31 januari mee dat het ook boeiend kan zijn. Met acht geïnteresseerden waren we er op uit getrokken om een eerste aanzet te geven voor een nieuw PC. Sofie Verscheure was onze gastvrouw. Ze vertelde het verhaal van haar woordenwinkel in de Oostmeers. Daarna trokken we ook naar ‘de nieuwe pastorie’ bij de Magdalenakerk. Beide verhalen waren bijzonder inspirerend en zelfs bemoedigend om met onze unieke locatie in de Nedervijver creatief te werk te gaan. Een greep uit de vele ideeën: een bank met boom(pje) en een postbus… in een winkelruimte/een platgetreden drempel van het voormalig café opgetrokken en bewerkt tot ‘wijsteen’ in de stille ruimte/ ikeatafeltjes in frisse, verschillende, helle kleuren/een krijtbord in de hall waar de ‘planning’ voor volgende weken op staat/ wc-papier in de toiletten met een kleurrijke tint… Niet zomaar over te nemen, maar wel oproepend om ook zelf iets te gaan doen met de plek waar wij over beschikken.

We namen de koe bij de horens en planden een eerste bijeenkomst op donderdag 19 februari om 19 u. in het PC. Wie interesse heeft om mee te helpen denken én werken aan dit grote (meerjaren)project, die geeft een seintje; zeker welkom!


Op weg naar Pasen

Vanaf volgende week wordt op het grondgebied van de parochie en in de kerk een folder bedeeld met uitgebreide info rond de federale vieringen en andere vastenactiviteiten.
Wat kan je best nu reeds aanstippen in je agenda?


Zondag 22 februari en zondag 15 maart om 16.30 uur in de Sint-Maartenskerk: muzikaal-meditatief moment. Vrije bijdrage.


Vrijdag 6 maart om 20 uur: Die sieben letzten Worte unsers Erlösers - J. Haydn. Strijkkwartet met Sigiswald Kuijken (primarius)en Oosterhuis (woordbijdrage)


Vrijdag 29 maart om 16.30 uur in de Sint-Maartenskerk: ‘Kruisweg van Kurt Bikkembergs met sopranen Inge Freyen en Kathelijne Jorden, bariton Kurt Bikkembergs, harpiste Andrea Voets en recitant Jos Stroobants.



Koffiestop op vrijdag 27 februari: Kom tussen 14 en 17 uur naar de hoek van de Sionstraat en de Lange Steenstraat . Je kan er genieten van een lekker kopje koffie in ruil voor een vrijwillige bijdrage.


Federale Brondag op zaterdag 7 maart om 10 uur bij de paters passionisten: Inhoudelijke inbreng door E.H. Carlos Desoete. We sluiten de voormiddag af met een broodjesmaaltijd.


(H)eerlijk ontbijt op zondag 15 maart van 8.45 tot 10.45 uur in het PC van Sint-Maarten (Nedervijver 5): I.s.m. Oxfam aanschuiven voor een Eerlijk en Heerlijk ontbijt.

　

www.sintmaartenkortrijk.be/ stmaarten@skynet.be/


0473 37 79 92


Reservaties lokalen parochiaal centrum Sint-Maarten, ook voor alle groepen: pcsintmaarten@gmail.com of - indien dringend - 0494 58 40 86

Nieuwsbrief 1

nieuwsbrief 1 17jan15
 
EEN GREEP VAN DE NIEUWJAARSWENSEN AAN HET ADRES VAN ONZE GEMEENSCHAP EN FEDERATIE

 
 In Praag vond tijdens de overgang van oud naar nieuw de Europese jongerenontmoeting plaats. Hierbij formuleerde de prior van Taizé vier voorstellen voor concrete verbondenheid.

Eén aspect haal ik er even uit. Veel mensen, veel geloofsgemeenschappen, veel groepen (christen gelovigen, niet-christen gelovigen, niet gelovigen, anders-gelovigen, etc.) focussen zich op wat hen scheidt van elkaar met alle gevolgen vandien voor deze wereld.

‘ Zonder zich op te dringen, kunnen zij (de jongeren, in mijn idee ook de volwassenen) de wereldwijde solidariteit bevorderen, waarbij geen enkel volk en geen enkele mens wordt uitgesloten… Laten we solidariteitsacties organiseren, samen met christenen uit verschillende kerken en ook met mensen die ons geloof niet delen… Laten wij die gemeenschappelijke identiteit beter zichtbaar maken, in plaats van onze verschillende kerkelijke identiteiten te benadrukken.’ (www.kerknet.be)

Dit doet mij het volgende bidden: Heer, laat mij in mijn dagelijks leven, in mijn straat, in mijn werk, in mijn werk(zoekend zijn), in mijn familie, in mijn vrije tijd, in mijn gebed, in mijn luisteren en in mijn spreken gemeenschap vormen met
alle mensen van goede wil om deze wereld bewoonbaarder, warmer, respectvoller te maken en meer te be-geest-eren.’

(Ann D.) voor 2015 hopen wij:

- dat paus Franciscus niet wordt geboycot in de eigen kerkelijke kringen.

- dat er vrede en rust mag komen in landen waar oorlog en onrust heerst.

- dat het fundamentalisme, van welke opinie ook, zou ophouden te bestaan.

- dat politici verder kijken dan de volgende verkiezingen en het welzijn van alle burgers nastreven.

- dat de rijken minder hebzuchtig zijn. Dat geld, winstbejag en bezit niet de belangrijkste drijfveren zijn in onze samenleving.

- dat de consumptiemaatschappij aan banden wordt gelegd, vrijwillig, zoniet zal ze zichzelf vernietigen.

- dat zwaar zieken omringd worden door de beste zorgen en toewijding en niet bang moeten zijn om te sterven.

- dat eenzamen goede mensen mogen ontmoeten die hen warmte bezorgen.

- dat in ons eigen land het ethische besef zou heropleven. Dat er met eerbied zou worden omgegaan met levensbegin en –einde, zodat babyselectie en –design en euthanasie voor minderjarigen en delinquenten nooit zouden in de praktijk worden toegepast.

(Willy en Lena V.)

* Met Kerstmis 2011 gaf mgr De Kesel in zijn pastorale brief een aanzet tot oprichting van de Nieuwe Pastorale Eenheden (NPE).

In 2012 kwam hij dit persoonlijk bij ons toelichten; in 2013 werden er vele werkgroepen opgericht en gaf Kurt Ostyn een gesmaakte lezing over "De toekomst van de plaatselijke geloofsgemeenschap". Op vandaag zie ik echter weinig bewegen en betreur ik een gebrek aan dynamiek.

Gelukkig zie ik vele plaatselijke vrijwilligers, met name koorleden, acolieten, vormselcatecheten, kinderwoorddienst-begeleiders, lectoren, en zoveel meer 'dienaren', die vreugde beleven aan hun inzet. Met de woorden van het mooie liedje van de Nederlandse zanger Jantje Smit wens ik u allen van harte voor 2015 : veel "hoop, liefde en vertrouwen"."Ik ken de plannen die Ik met u heb – godspraak van de Heer. Ze hebben uw heil op het oog, niet uw ongeluk, en een hoopvolle toekomst" Jeremia 29:11

(Luc V. )
UIT HET OOG MAAR NIET UIT ONS HART

We merkten al een tijdje dat de fysieke krachten van Geneviève afnemen. ‘De oude dag komt niet alleen ‘ zegt de volksmond. En nu komt daar nog de winter bij met zijn koude en gure dagen. Vandaar de beslissing van de dokter en familie om Geneviève niet meer naar de kerk te brengen. Ze zal haar vrienden - zo noemt ze ons - missen. Bij deze geven we mee dat ze op 29 januari 88 jaar wordt. Een kaartje of bezoekje zal haar gelukkig maken. RVT Sint-Vincentius, Groeningestraat 2, kamer 26.

'IK WAS VEROORDEELD OM OP DE EERSTE RIJ TE GAAN ZITTEN’

Wie wil aansluiten bij de viering op zondagavond is gewaarschuwd. Men komt best niet één minuut op voorhand de bidkapel binnengewandeld, anders wordt het zoeken naar een onbezette stoel.
Omdat deze ruimte beter geschikt is…Deze kleine ruimte biedt mogelijkheden…Onze ecologische voetafdruk, het geld van de kerkfabriek of van de gemeente, maar ook met het huidig aantal misgangers, de verbondenheid, minder afstandelijkheid, een betere akoestiek…‘
… Ik vind het een zéér goeie keuze omdat deze ruimte beter geschikt is om met het huidig aantal misgangers te bidden en te vieren. Deze kleine ruimte biedt mogelijkheden tot verbondenheid om samen te bidden én te zingen. Ik vind het belangrijk in de zondagvieringen zoals ze nu zijn dat er minder afstandelijkheid is. Het luidop bidden kan beter tot zijn recht komen, de samenzang kan 'beter' aangeleerd worden om in verbondenheid liederen te zingen. Het, er is een mogelijkheid dat (luidop)bidden en zingen aanstekelijk wordt ... ook de vredeswens is een sprekend gebaar van verbondenheid, die met velen kan gedeeld worden. Wellicht is het ook een kans om mensen die in de anonimiteit willen blijven te laten ervaren dat het ook anders kan zonder inbreuk te plegen op hun keuze. Mag ik ook van de gelegenheid maken om mee te delen dat het uur van de zondagviering (11.15 uur) voor mij wat vroeger mag?

(Freddy Vantomme)

Conclusie:
tot op vandaag zijn de reacties bijna uitsluitend positief over de zondagse avondviering die tijdens de winterse weken in de weekkapel plaats vindt. Men ziet vooral voordelen en oppert zelfs om het zo te laten (ook als het niet zo koud is). We willen hier uiteraard niet over één nacht ijs gaan (en met de huidige warme winter kan dat nog even duren…. We moeten ook nog een beetje onze draai vinden, de acolieten hun plaats (en werk) kunnen geven, de plaatsing van (wat meer) stoelen bekijken. Maar eindelijk hebben we weer een gevoel van ‘tot de nokken gevuld’. Je hoeft geen meters te overbruggen om je eerste buur een vredeswens te kunnen geven. Je hoort het beter als er gezongen wordt, of samen gebeden. En die samenzang kan ook beter worden aangeleerd. Het verhoogt het verbondenheidsgevoel. Misschien was onze vrees voor mensen die bewust de anonimiteit van de avondmis zochten wat overtrokken. Zo kunnen zij dit eens ‘anders’ ervaren, zich meer als gemeenschap ervaren, zelfs makkelijker God ontmoeten…En met dat laatste willen we zeker ook rekening houden!


NIEUWS VAN JAN VAN DEN HOVEN
Dat is zoals je je nog zult herinneren onze priester-in-zending. Mocht het je interesseren om van hem verrijkende ervaringen of teksten te ontvangen. Ziehier wat hij schrijft:

'Opnieuw heb ik wat neergepend na lang mijmeren omtrent mijn laatste pelgrimstocht.

Je kan de tekstjes bekijken op mijn blog: www.braziljan.wordpress.com waar ik ze in de komende weken publiceer. Als je wenst verwittigd te worden bij de publicatie van ieder tekstje, dan moet je je inschrijven op de blog. Dat kan eenvoudigweg door in de rechterkolom bovenaan in het raampje jouw e-mailadres in te vullen en te klikken. Je krijgt dan een mail in jouw mailbox die je gewoon moet bevestigen! Ik hoop dat de tekstjes jou ook wat inspiratie mogen bijbrengen.'

K+L 3: Nieuwjaar - Jan VandenHoven

NIEUWJAAR IN DE KERK

Op zondag 11 januari was er ook in de viering van 11.15 uur behoorlijk veel volk. En al is dat aantal niet altijd het belangrijkste, het kan toch heel veel deugd doen om zoveel geloofsgenoten bij elkaar te zien. De viering zelf bracht ons met een rijke liturgische inhoud, passende gezangen en herkenbare symboliek in een vreugdevolle stemming, klaar voor wat volgde: de traditionele nieuwjaarsdrink met heel veel lekkere hapjes waarvoor het feestcomité zich sterk had gemaakt. En zo konden we onze nieuwjaarswensen met elkaar uitwisselen terwijl de kandidaat-vormelingen hun best deden om de pakjes duobalpennen voor de Vredeseilanden aan de man of vrouw te brengen.

Net zoals de leden van het feestcomité staan ze altijd klaar om te dienen! Het was allemaal zo feestelijk en aangenaam dat het gezegde 'De tijd vliegt snel, gebruik hem wel!' van toepassing was. En we hadden hem allemaal maximaal voor het hoogstmenselijke benut!

Aan al degenen die aan de misviering of de receptie hadden meegewerkt: dank je wel!

EEN NIEUWJAARSBRIEF

De ouderen onder ons herinneren zich zeker die tijd op school, tweede helft van december, waarin we ons uiterste best moesten doen om in ons allerbeste handschrift ('schoonschrijven') onze nieuwjaarswensen op papier te zetten voor onze ouders, meter en peter, grootouders, ...

Matthias Van Overbeke deed dat tijdens de mis van 11.15 uur vanuit de kinderwoorddienst.

Het nieuwe jaar schuiven we uit

Met wensen voor jong en oud…

Dromen en succes, van gezondheid tot geluk,

Boordevol genegenheid, zo kan het niet meer stuk.

Het is toch zo’n mooi gebaar

Ieder jaar weer opnieuw

Maar mag het ook niet elke dag?

Met een wens en lieve lach?

Ik wil er samen vast aan werken

Aan een jaar met heel veel warmte

Voor jezelf en iedereen

En begin alvast meteen.

Een warme knuffel voor 2015

Voor jullie en een beetje voor mezelf…

Is dat nu geen schitterend gebaar?

Dus samen klinken maar!

Tot straks op de receptie!

Groetjes uit de kinderwoorddienst.

Foto's vind je op http://www.sintmaartenkortrijk.be/vormcat/doopselHeer15.htm

 

NIEUWS VAN JAN VAN DEN HOVEN

Dat is zoals je je nog zult herinneren onze priester-in-zending. Mocht het je interesseren om van hem verrijkende ervaringen of teksten te ontvangen. Ziehier wat hij schrijft:

'Opnieuw heb ik wat neergepend na lang mijmeren omtrent mijn laatste pelgrimstocht.

Je kan de tekstjes bekijken op mijn blog: www.braziljan.wordpress.com waar ik ze in de komende weken publiceer. Als je wenst verwittigd te worden bij de publicatie van ieder tekstje, dan moet je je inschrijven op de blog. Dat kan eenvoudigweg door in de rechterkolom bovenaan in het raampje jouw e-mailadres in te vullen en te klikken. Je krijgt dan een mail in jouw mailbox die je gewoon moet bevestigen! Ik hoop dat de tekstjes jou ook wat inspiratie mogen bijbrengen.'

Een voorbeeld:

Het water van het riviertje kabbelt rustig verder.
De drie zitten aan de rand. In gebed.
Blauwe, open hemel.
De koeien grazen achter het bosje.
En daar is ook onze wachter:
het jongetje dat op het vee past.
Hij belet dat het vee voorbij het bosje komt.

Gezeten op zijn paard staat hij stil, als een standbeeld.
Wachter – waker. Discreet - in stilte. Attent - wakend

Het is de Drie-ene die zijn volk beschermt. die zijn pelgrims beschermt.
Dank je, jongen!

K+L 2 : nog even bij de kribbe verwijlen

NOG EVEN BIJ DE KRIBBE VERWIJLEN

 

Hoe kun je tot het Kerstekind naderen? In de kinderwoorddienst werd daartoe het verhaal van de aster weergegeven met als vertelster Isabelle en de verpersoonlijking van de aster (Rika), het water (Marie), de wind (Felix), de berg (Lucas) en het schaap (Matthias).

Isabelle: Er was eens een aster die in de herfstdagen, toen al de andere bloemen al lang uitgebloeid waren, nog in haar groene knop zat. Pas op een late oktobermorgen, toen de overige asters reeds slap en bruin verwelkt waren, bloeide de aster open. Dat bleef zo door weer en wind en vrieskou tot Kerstmis.

Plots werd die eeuwenoude trek wakker die alle dieren en planten op Kerstnacht naar de Kribbe dreef. De paarden en koeien stonden recht in de stallen en staken hun koppen in de richting van Bethlehem. Ook de bomen en de struiken voelden de drang naar de trek. De bomen hadden daar al ondervinding van; ze ruisten en knikten even een groet naar de kribbe en vielen dan terug in hun lange winterslaap. Maar de aster was nog te jong om te begrijpen dat het voor een bloem zomaar niet gaat om op eigen krachten de weg te gaan naar de kribbe. De aster zei:

Rika: Wat wordt het hier ijzig koud! Lang kan ik het hier niet meer volhouden en ik zou zo graag op kerstnacht dicht bij de kribbe willen zijn.

Isabelle: Toen rukte ze hevig aan haar wortels, schudde zich over en weer en voelde hoe de natte aarde begaf en haar wortels vrijkwamen.  Ze hoorde naast zich het zachte geruis van de heldere beek en zei:

Rika: Watertjelief, jij bent zo snel, wil jij me meenemen naar de stal waar vannacht het kerstekind wordt geboren? Het roept mij en ik wil bij Hem zijn als Hij geboren wordt.

Marie: Je bent goed gek, kruip liever rap terug met je wortels in de grond. Je zult verdorren en doodgaan van de kou. Ik hoor ook wel die stem die ons roept, maar wat niet kan moet je ook niet doen en vooral toch zo geen dwaasheden.

Rika: Ach water, ik voel dat ik ga sterven. Ik zou graag bij Hem zijn als het zover is.

Marie: Jij hebt eigenlijk wel een mooie wens. Ik wil je wel helpen als ik ook iets van jou krijg. Geef mij je mooie kroon om mee te spelen en ik breng je zo ver ik maar kan.

Rika: Neem mijn kroon.maar. ’t Is beter zonder kroon bij Hem te zijn dan hier met kroon en al te moeten blijven liggen…

Isabelle: Toen wentelde de aster zich in het water van de beek. Het water rukte aan de kelk en zoog het laatste beetje honing uit het hart van de bloem. De aster liet zich gewillig meevoeren, kilometers ver. In een grote bocht stuurde het water haar een draaikolk in. Toen wierp ze haar op de droge oever en zei:

Marie: Verder kan ik niet, maar vraag de wind dat hij je verder brengen wil. Zelf draai ik hier in kringetjes, anders krijgt de vrieskou mij te pakken.

Isabelle: Zo lag de aster schamel en naakt langs de kant. Ze had wel kunnen schreien omdat ze hier, halverwege de kribbe, toch nog zou moeten sterven. Plots voelde ze de wind voorzichtig langs haar strijken. Ze dacht aan het laatste advies van de beek en ze vroeg:

Rika: Lieve wind, doe mij een plezier en breng mij naar de stal waar vannacht het Jezuskind geboren wordt.

Felix: Ja, dat is erg voor jou. Ik ben wel haastig en moet eigenlijk een andere richting uit, maar als jij me je geur geeft, zal ik doen wat je wil.

Rika: Neem maar mijn geur, wat zou ik aan mijn geur hebben als ik mijn kroon reeds weggaf. Ik wil alleen nog bij de kribbe sterven.

Isabelle: Terwijl de wind de geur van de bloem diep inademde, droeg hij haar in zijn armen door de lucht zo ver tot hij bij een berg kwam, waar hij niet over geraakte. Daar liet hij de bloem vallen, helemaal op de top. De wind zei:

Felix: Vaarwel, bloemetje lief, verder kan ik je niet dragen. Maar vraag de berg of hij je brengen wil. Ik had het graag gratis gedaan, maar ik heb zo zelden wat plezier in mijn leven. Jouw geur zal mij nu nog een hele tijd vergezellen.

Isabelle: De aster lag daar zo hulpeloos op de top van de berg. Ze wou absoluut bij de kribbe geraken en vroeg smekend aan de berg:

Rika: Goede berg, jij die zo sterk en zo hoog bent, wil jij mij naar de Heilige Stal brengen? Het Kerstekind roept mij en ik wil zo graag naar Hem toe.

Lucas: Geef mij dan je wortels, dan kan ik in de lente zelf bloemen dragen. Dan zal ik je brengen, zo ver als ik kan.

Isabelle: Nu aarzelde de aster toch wel even; ze was al zo arm dat ze zelf haast niets meer had om aan het Kind te geven. Maar dringender klonk haar de roep van de kribbe daarbeneden en daarom antwoordde ze:

Rika: ’t Is goed, neem mijn wortels, maar breng me toch vlug bij het Kind in de stal.

Isabelle: Toen zoog de berg de kleine, tere wortels vast, hij rukte de stengel af en liet de aster naar beneden glijden en hij zei:

Lucas: Verder kan ik je niet brengen, maar vraag aan een van de schapen die ginder aankomen dat ze jou naar de kribbe brengen. Ze gaan precies de goede richting uit.

Isabelle: Een paar herders trokken langs de weg die door het dal liep. Een schaap dat wat terzijde liep, keek verlangend naar de stengel van de aster die het schaap aansprak:

Rika: Schaapjelief, spaar mijn leven. Aan mij valt er toch niet veel meer te knabbelen.

Matthias: Ja, dat merk ik, veel zaaks ben je niet meer.

Rika: Jij hebt stevige, rechte benen, die je kunnen dragen waar je maar wilt. Ik lig hier langs de weg. Maar ik zou zo graag bij de kribbe willen zijn waar deze nacht Onze-Lieve-Heer geboren wordt. En ik heb echt niet veel tijd meer.

Matthias: Eigenlijk ben ik met mijn zusters ook op weg naar de kribbe. Luister: ik breng je zo ver op voorwaarde dat je mij je stengel geeft om op te eten.

Rika: Vannacht zal ik toch sterven. Als ik maar in de stal geraak! Eet maar mijn stengel op, maar dan heel vlug. En breng mij dan eindelijk bij de kribbe!

Isabelle: Toen knabbelde het schaap de stengel op en ging met wat nog van het bloempje overbleef voorzichtig naar de stal. Toen de twee herders met hun schapen in de stal kwamen en dicht bij de kribbe gingen neerknielen, naderde een van hun dieren tot vlak bij het Kind. en legde voorzichtig wat er nog restte van de kleine aster in de kribbe: een klein, halfdood en geheel verfomfaaid bosje pluisjes en verdorde blaadjes, zonder kroon, zonder stengel, zonder geur en zonder wortels.

De jonge vrouw die naast de kribbe zat, nam glimlachend de bloem en legde ze voorzichtig in de handjes van het Kind. En ze sprak tot de herders: Arm, naakt en zonder iets, zei ze, net als Hij. Alleen wie afstand doet van alles kan tot dit Kerstekind naderen. Toen brak het kleine, schamele hart van de bloem met een snik van groot geluk en diepe vreugde.

Foto's vind je op http://www.sintmaartenkortrijk.be/vormcat/doopselHeer15.htm

K+L 1: Vormelingen - middernachtmis - KVK+Kerst

ONZE KANDIDAAT-VORMELINGEN

In het nieuwe jaar zetten wij de traditie verder om twee van onze toekomstige vormelingen in de kijker te plaatsen.

 

ONZE VORMELINGEN IN ACTIE

Er is niet enkel catechese bij de kandidaat-vormelingen. Vanuit die theoretische vorming wordt zo veel mogelijk in de praktijk gebracht. Zo brachten heel wat van hen op maandagnamiddag 22 december laatst een bezoek aan de senioren van het rusthuis van het H. Hart.

Hoe verwoorden zij hun ervaring?

Margaux: Hier probeert men de mensen een nieuwe 'thuis' te geven.

Kaat: De verzorgsters zijn heel lief.

Eloise: De mensen vertellen graag over hun verleden.

Romney: Als je vriendelijk bent, dan krijg je vlug een lach terug.

Urszula: Wanneer je hen helpt, dan zijn de mensen heel dankbaar.

Eva: Met heel weinig kunnen we de mensen gelukkig maken.

Babette: Er heerst hier een goede sfeer.

Evy: Een mijnheer was zeer gelukkig dat we langskwamen en hij ons iets mocht vertellen.

Guillaume: De helpers hebben veel geduld en praten luid en traag want vele mensen zijn wat hardhorig.

Edgard: Misschien wil ik hier later nog wonen want je kunt er vrienden maken en men zorgt voor een huiselijke sfeer.

Iedereen kreeg de kans om wat te praten met de bewoners en om hen met de rolstoel naar de living te brengen. Twee dames van Femma (vroeger de KAV) kwamen 'verloren brood' (deze benaming kennen wij beter dan de officiële 'wentelteefjes') bakken. De dienende vormelingen dekten de tafel en hielpen met be-dienen. Een gedichtje bracht de sfeer erin. Een aangename ontmoeting en een leerrijke ervaring voor allen!

Gefeliciteerd, catechisten en vormelingen met al wat jullie zo ijverig en zinvol doen!

 

MIDDERNACHTMIS

Piet Verdiere, coördinator van de vormselcatechese, bezorgt ons zo veel mogelijk interessante, actuele foto's van de werkgroep maar ook van zovele eucharistievieringen en van heel wat activiteiten. Wij zijn er hem heel dankbaar voor. Zo blijven we op de hoogte van wat er reilt en zeilt in onze Sint-Maartensparochie. Laten we ook niet vergeten dat hij wekelijks instaat voor de teksten en de foto's op de website www.sintmaartenkortrijk.be

In het kort: hoe ervaarde hij de middernachtmis?

Piet: Proficiat, het was een erg mooie viering met een duidelijke lijn, een vurig decor en zoals altijd prima muzikaal ondersteund.! Meer kan je niet verlangen.

We kunnen er nog aan toevoegen: Piet geeft het nooit op en probeert terecht het positieve te zien dat er ongetwijfeld altijd op zovele momenten is.

 

KVK OF KERST?

Heel veel Kortrijkzanen zijn opnieuw trots op de Kortrijkse voetvalploeg in eerste klasse. Wie had enkele maanden geleden ervan durven dromen dat ze van de laatste plaatsen zo ver naar voren zouden 'sprinten'? Het doet ons allen deugd! Zo moesten ze op vrijdagnamiddag 26 december, tweede kerstdag, spelen juist op het ogenblik dat Davidsfonds Kortrijk de al traditionele kerstsamenzang organiseerde vanaf 16 uur in de kerk van Sint-Elooi.

Voorzitter Achilles Surinx had samen met zijn medewerkers ervoor gezorgd dat het Sint-Elooiskoor o.l.v. Walter Deschodt als 'trekkerskoor' zou optreden. Aan de piano Angelino Manderick.

Maar wat zou het worden nu op hetzelfde ogenblik KVK aan het spelen was? Het aantal aanwezigen (meer dan tweehonderd!) nam alle twijfel weg: samen bekende, Oudvlaamse, prachtige, inhoudsvolle kerstliederen kunnen zingen, het mag voor ouderen ook  nostalgie inhouden, het is onmisbaar en zinvol, voor jong en oud. Er is overduidelijk een behoefte aan. Het was ook ontroerend hoe enkele liederen door heel mooie, jonge stemmen als een solopartij werden gebracht

Heel positief is het ook dat in die kerstperiode met die liederen aan een goed doel wordt gedacht. Ook al is de toegang vrij, de aanwezigen tasten graag in hun geldbeugel om een vrije bijdrage in de mandjes te leggen. Ditmaal gaan al die bijdragen naar Armenzorg Kortrijk, met name Emmanuel en De Kier, want alle kosten voor de gehele organisatie worden volledig door de Davidsfondsafdeling van Kortrijk gedragen. Mooi toch! Ook dit jaar was het resultaat heel hoopgevend: zowel aan Emmanuel als aan De Kier wordt maar liefst driehonderd euro overhandigd tijdens de nieuwjaarsreceptie in de Sint-Elooiskerk op 11 januari. Proficiat, beste schenkers.

Na die deugddoende samenzang konden we nog verder genieten van het ons aangeboden glaasje achteraan in de kerk, waar we het geluk hadden om vrienden, ook van lang geleden, te ontmoeten voor een gezellige babbel en om onze beste wensen voor het nieuwe jaar te bevestigen!

 

HET VOLTALLIGE TEAM WENST U EEN ZEGENRIJK NIEUW JAAR TOE